آسیب دیدگی ها

آسیب دیدگی شانه در اسکی

Rate this item
(0 votes)

     آسیب دیدگی مفصل شانه هم ممکن است با شدت زیاد (در یک سقوط ناگهانی) یا به صورت مزمن (بر اثرفشار مداوم) اتفاق بیفتد. در این صفحه می خواهیم بر مشکلات رایج و حادی که در اثر سانحه در ورزش های زمستانی اتفاق می افتد، تمرکز کنیم. هدف ما در اینجا ارزیابی عمیق درمان های ارتوپدی نیست، بلکه تشریح ساده ای از آسیب دیدگی ها و درمان آن هاست.

بدیهی است که دو مکانیزم رایج ،که منجر به آسیب دیدگی شانه در پیست ها می شود، زمین خوردن و برخورد است.

  آسیب دیدگی مفصل شانه

زمین خوردن به یکی از سه روش زیر می تواند باعث آسیب دیدگی شانه شود:

1. مصدوم، مستقیما بر روی مفصل شانه سقوط می کند.

2. در حین زمین خوردن، مصدوم بر روی دستی که کاملا کشیده شده است سقوط کرده و نیروی حاصل از زمین خوردن از طرف بازو به شانه وارد می شود.

3. در حین زمین خوردن، مصدوم بر روی دستی که کاملا کشیده شده است سقوط کرده، اما در حین زمین خوردن بدن حول دست کشیده شده بچرخد و این نیروی پیچشی به شانه وارد شود.

در همه ورزش های زمستانی، مکانیزم آسیب دیدگی به همراه نیروهای وارد شده و چارچوب زمانی آن ها، نوع و شدت آسیب دیدگی نهایی را مشخص می کند.

آناتومی شانه

 اناتومی شانه

آمار آسیب دیدگی های شانه در ورزش های زمستانی

     در اسکاتلند، آسیب دیدگی های شانه حدود 10 درصد از آسیب دیدگی های اسکی آلپاین، 15 درصد از آسیب دیدگی های اسنوبورد و حدود 5 درصد از آسیب دیدگی های اسکی بورد را شامل می شود. تفکیک انواع آسیب دیدگی های شانه از نظر نوع ورزش زمستانی در اسکاتلند درشکل زیر نمایش داده شده است. آسیب دیدگی مفصل شامل: در رفتگی و نیمه در رفتگی شانه (subluxations of the shoulder) و مفصل AC می باشد.

 آمار اسیب دیدگی شانه در اسکی

     محققان دریافته اند که بروز شکستگی در استخوان بازو در بین اسنوبورد سواران (0.062 به ازای هر 1000 روز اسنوبوردسواری) به طرز چشم گیری بیشتر از اسکی بازان است (0.041 به ازای هر 1000 روز اسکی بازی، P < 0.05). اسکی بازان بیشتر در معرض شکستگی مبدایی (proximal fractures) هستند و اسنوبورد سواران بیشتر احتمال شکستگی دیافیزی یا دیستال (diaphyseal and distal fractures) دارند (P < 0.05). زمانی که به در رفتگی شدید شانه نگاه می کنیم، متوجه می شویم که 6.56 درصد آن همراه با شکستگی مبدایی استخوان بازو در بین اسکی بازان (در مقایسه با میزان 1.7 درصدی در بین اسنوبورد سواران) است. در اسنوبورد سوارانی که پای چپ خود را در جلو قرار می دهند، احتمال شکستگی استخوان بازوی راست بیشتر است (P=0.023). استفاده از کلاه ایمنی و جنسیت جزو عوامل خطرزا برای بروز شکستگی استخوان بازو در بین اسکی بازان و اسنوبورد سواران نیست. در 28.3 درصد از شکستگی بازو در بین اسنوبورد سواران و 5.4 درصد از شکستگی بازو در بین اسکی بازان، پرش دخیل بوده است. اسکی بازانی که دچار شکستگی استخوان بازو شدند، ماهرتر و مسن تر بوده و کمتر به زمین می خوردند. اسنوبورد سوارانی که مهارت کمتری داشته و جوان تر هستند، بیشتر به زمین می خورند و دچار این آسیب می شوند.

در رفتگی شانه

     در رفتگی حاد شانه، آسیب دیدگی بسیار دردناکی است. این آسیب دیدگی نتیجه افتادن بر روی دست کشیده شده است و انرژی جنبشی حاصل از زمین خوردن، بدن را حول محور شانه می چرخاند. نتیجه نهایی این است که استخوان بازو (استخوان بالایی دست) از تراز طبیعی خود در مفصل شانه خارج می شود. در بیشتر موارد، این استخوان در وضعیتی جلوتر و پایین تر از حالت طبیعی قرار می گیرد، به این حالت در رفتگی قدامی (anterior dislocation) گفته می شود (مانند تصویر). شانه به ندرت، ممکن است در جهت عقب در رفتگی داشته باشد (در رفتگی خلفی posterior dislocation). تشخیص این نوع عارضه مشکل تر است و نیاز به استفاده از اشعه X برای معاینه آن وجود دارد.

     در مقاله ای که در سال 2011 توسط (Ogawa and colleagues) منتشر شد،گزارش گردید، مجموع میزان در رفتگی شانه 0.0583 نفر، به ازای 1000 شرکت کننده در روز بوده است. این میزان در بین اسنوبورد سواران بیشتر (0.0676 به ازای شرکت کنندگان در 1000 روز) از اسکی بازان (0.0295 به ازای شرکت کنندگان در 1000 روز) است. در رفتگی شانه در اسنوبورد سواران به طرز چشم گیری در بین ورزشکاران مسن تر و مرد بیشتر است، درشرایط برف مرطوب احتمال این آسیب دیدگی بیشتر است و همچنین این آمار در مورد آسیب های مفاصل سمت هدایت کننده و درگیری لبه پنجه اسنوبورد صادق است. در بین اسکی بازان، در رفتگی ها باز هم در بین اسکی بازان مسن تر و مرد بیشتر است. سایر عوامل خطر زا، عبارتند از: سطح بالای مهارت، سقوط و آسیب دیدگی در شیب های تند. 95.8 درصد از در رفتگی ها ذاتا قدامی (anterior) هستند و میزان وقوع شکستگی – در رفتگی ، مفصل گلنوهومرال (glenohumeral) در اسکی بیشتر (33.9%) از اسنوبورد سواری (12.4%) است.

 آسیب دیدگی شانه

    تشخیص شانه در رفته ، اغلب بالینی است و با تجربه می توان آن را تشخیص داد. کسانی که دچار این آسیب دیدگی می شوند، تمایل دارند که آهسته راه بروند و بازوی آسیب دیده را با دقت نگه دارند تا از هر گونه حرکت آن جلوگیری کنند. نحوه ایستادن این افراد به صورت خمیده به سمت شانه ی آسیب دیده است. در آزمایشات مشخص می شود که شانه آسیب دیده ، انحنای طبیعی خود را از دست داده و اغلب می توان ، فاصله ایجاد شده در جایی که سر استخوان بازو که در مفصل قرار می گیرد را حس کرد. می توانید این وضعیت را در تصویر ببینید. کسانی که برای چندمین بار دچار این آسیب دیدگی می شوند، اغلب به اندازه بار اول دچار درد نمی شوند.

     تحقیقات نشان می دهند که بیشتر شانه های در رفته، قبل از جا رفتن نیازی به اشعه X ندارند. ما از تکنیک کوچر (Kocher) برای جا انداختن شانه در اتاق حفاظت پیست یا کلینیک استفاده می کنیم. هر چه جا انداختن شانه زودتر انجام شود بهتر است. گاهی اوقات جا انداختن شانه سخت است و باید برای این کار در بیمارستان همراه با بیهوشی عمومی انجام شود. این امر معمولا نتیجه موارد زیر است:

• تاخیر زیاد قبل از جا انداختن (اسپاسم عضلانی ایجاد می شود)

• آسیب دیدگی شدید عضلانی (اسپاسم عضلانی + پزشکان باید از استروئید ها استفاده کنند)

• بخشی از بافت نرم مفصل شانه ،گیر کرده است و اجازه جا انداختن شانه را نمی دهد. در این حالت ممکن است نیاز به جراحی شانه (open reduction) باشد.

      بعد از جا انداختن، بیمار اغلب به سرعت از درد رهایی می یابد. شواهد نشان می دهند که ( در شرایط نرمال) شانه باید بی حرکت بماند. به صورت ایده آل و تحت نظارت فیزوتراپ، مفصل شانه بعد از سه هفته می تواند به صورت فعال شروع به تمرین کند.

    متاسفانه وقتی یک بار دچار در رفتگی شانه می شوید، 85 درصد خطر در رفتگی مجدد آن در آینده وجود دارد، زیرا تمامیت ساختاری شانه دچار آسیب شده و شانه هیچ گاه قدرت اولیه خود را به دست نخواهد آورد. در نتیجه، نیروی کمتری جهت در رفتگی مجدد آن نیاز است و باید مراقب بود. در رفتگی مجدد شانه به اندازه بار اول دردناک نیست و مراجعه به پزشک جهت جا انداختن آن اغلب آسان تر است. روش های جراحی متعددی برای تثبیت این نوع شانه ها وجود دارد.

شکستگی های استخوان ترقوه

     شکستگی استخوان ترقوه، شایع ترین نوع شکستگی در بدن است. همچنین به عنوان متداول ترین شکستگی در مفصل شانه اسکی بازان و اسنوبورد سواران و متداول ترین شکستگی در اندام بالاتنه اسکی بازان می باشد (در اسنوبورد سواران بعد از آسیب دیدگی مچ در رتبه دوم قرار دارد). در نتیجه بسیاری از افراد قبلا دچار این شکستگی شده اند و به محض وقوع متوجه آن می شوند. این شکستگی اغلب حاصل انتقال نیرو از بازو به استخوان ترقوه است که در نهایت باعث شکستن آن می شود. تشخیص آن ها با توجه به درد موضعی آن در طول استخوان آسان است که با تورم یا شکستگی در بخش های دیگر نیز همراه است. این استخوان را می توان به سه بخش تقسیم کرد : داخلی، میانی، خارجی. شکستگی معمولا در ضعیف ترین نقطه استخوان اتفاق می افتد که محل اتصال یک سوم میانی و خارجی است.

     به دلیل آنکه تشخیص آن آسان است، از اشعه X برای تائید تشخیص استفاده نمی شود . در برخی موارد از اشعه X برای تشخیص محل شکستگی که ممکن است در انتهای استخوان باشد یا به مفصل AC آسیب رسیده باشد، استفاده می شود.

     خوشبختانه بیشتر شکستگی های ترقوه به سرعت بهبود می یابند و با آویزان کردن دست از گردن درد آن کاهش یافته و به سرعت بهبود می یابد. در برخی موارد ، یکی از بخش های استخوان شکسته شده ممکن است وارد پوست شود. در این موارد ممکن است به عمل جراحی نیاز باشد.

به طور کلی، امکان معلولیت حرکتی پس از شکسته شدن ترقوه بسیار کم است ، اما ممکن است توده کوچکی بر روی استخوان باقی بماند

پیچ خوردگی مفصل اخرمی – ترقوه ای (Acromio-clavicular)

     مفصل AC بین انتهای خارجی ترقوه و بخشی از شانه که acromion نامیده می شود، قرار دارد. یک رباط این دو بخش را به هم متصل می کند و مفصل را نگه می دارد. زمانی که زمین می خورید اگر نیرویی به صورت مستقیم بر قسمت خارجی بالای بازو وارد شود، باعث آسیب دیدگی و پارگی این رباط شده و مفصل شکل طبیعی خود را از دست می دهد (نیمه در رفتگی subluxation) یا کاملا جدا می شود (در رفتگی a dislocation ).

 اسیب دیدگی شانه

     همانند همه پیچ خوردگی های رباط ها، آسیب دیدگی ACJ را نیز می توان بر اساس شدت آسیب از 1 تا 3 درجه بندی کرد. تصویر زیر نمونه ای از پیچ خوردگی درجه 3 را نشان می دهد و برآمدگی چشم گیر در شانه نشان داده شده است. در برخی موارد، تشخیص پیچ خوردگی ACJ از شکستگی انتهای شانه مشکل است. لمس آرام و با دقت آن اغلب نشان می دهد که پیچ خوردگی ACJ بسیار موضعی است، در حالی که شکستگی استخوان ترقوه گسترش یافته تراست.

      درمان سنتی پیچ خوردگی های ACJ درجه 1 و 2 اغلب با استفاده از آویزان کردن دست از گردن و بی حسی انجام می گیرد. بیشتر پیچ خوردگی های درجه 3 را نیز می توان به همین شکل درمان کرد، اما باید با دقت بیشتری عمل کرد، آسیب دیدگی ترقوه به خوبی بهبود می یابد اما یک برآمدگی باقی می ماند. انجام تمرین های شانه به منظور توانبخشی آن باید تحت نظارت و راهنمایی فیزیوتراپ صورت بگیرد. اگر شانه به خوبی جا نیفتد، ممکن است به تثبیت داخلی شانه نیاز پیدا کنید.

شکستگی استخوان بازو

     استخوان بازو، همان طور که در شکل مشخص شده است، استخوان بالایی دست است که شانه را به آرنج متصل می کند. سه نوع اصلی شکستگی بازو وجود دارد که در ورزش های زمستانی اتفاق می افتد:

• شکستگی انتهای بالایی استخوان- این نوع شکستگی به سر (head) و گردن (neck) این استخوان آسیب می زند.

• شکستگی قسمت میانی استخوان

• شکستگی در آرنج و قسمت انتهایی استخوان- به این نوع شکستگی supra-condylar نیز گفته می شود. این نوع شکستگی بیشتر در کودکان اتفاق می افتد.

     دو مورد اول اغلب حاصل از ترومای استخوان بازو هستند مانند برخورد با یک شی یا سقوط سنگین بر روی استخوان. شکستگی قسمت میانی حاصل از نیروهای خمشی وارد به بازو هستند (مانند شکستن چوب). شکستگی های Supracondylar حاصل از انتقال نیرو به بالا در نتیجه افتادن بر روی دست کشیده شده است. به صورت خلاصه می توان گفت آرنج به از پایین به استخوان بازو فشار وارد می کند و این بخش دچار شکستگی می شود.

 آسیب دیدگی شانه

شکستگی قسمت بالایی استخوان بازو

     این شکستگی ها بیشتر به گردن استخوان بازو آسیب وارد می کنند (مانند شکل). سیستم های دسته بندی پیچیده ای وجود دارد، اما در نهایت آنچه اهمیت دارد این است که آیا شکستگی دچار جا به جایی شده یا ثابت است. بیشتر شکستگی هایی که در آنها استخوان شکسته شده ، جا به جا نشده است ، به چیزی بیش از استراحت و استفاده از بازوبند نیاز ندارند. برداشتن وزن دست از استخوان بازو ،کمک می کند که استخوان ها در جای خود قرار بگیرد و در عین حال استخوان خود به خود بهبود یابد. جراحی به ندرت مورد نیاز است. در شکستگی های جا به جا شده برای بازگرداندن رباط به جای اصلی خود، نیاز به بی حسی دارند.

 آسیب دیدگی شانه

شکستگی قسمت میانی استخوان بازو

     این نوع آسیب دیدگی ها اغلب دردناک هستند، اما معمولا بسته به نوع آسیب دیدگی نیازی به جراحی ندارند. معمولا بازو را گچ می گیرند تا هم وزن بازو حفظ شود (استخوان ها در رباط نگهداشته شوند) و بخش آسیب دیده نیز محافظت شود. در برخی موارد این آسیب دیدگی ها ممکن است باعث صدمه دیدن عصب رادیال (radial nerve) شوند و این موضوع بایستی بررسی شود. با اینکه درمان سنتی اغلب موفق است، ولی ممکن است استخوان بد جوش بخورد.

شکستگی Supracondylar

     این شکستگی ها از 1 تا 3 بر اساس میزان در رفتگی، درجه بندی می شوند. آسیب دیدگی های درجه 1 به صورت سنتی درمان می شوند، اما دو مورد دیگر نیاز به جراحی دارند که ممکن است به صورت جا انداختن بسته (معمول) ( closed reduction)، جا انداختن باز همراه با جراحی(open reduction) یا تثبیت داخلی (internal fixation) صورت گیرد. این نوع آسیب دیدگی بیشتر در کودکان اتفاق می افتد، تشخیص و درمان به خوبی صورت می گیرد زیرا خوشبختانه استخوان های کودکان به سرعت بهبود می یابد.

آسیب دیدگی شانه گردان (rotator cuff)

     اصطلاح شانه گردان (rotator cuff) به عضلات و بافت نرم شانه اشاره دارد که قسمت های مختلف شانه را در کنار هم نگه می دارد و امکان حرکات زیادی را در این قسمت فراهم می کند. بنابراین جای تعجب نیست که هر گونه پیچیدگی ناگهانی در مفصل شانه در یک سانحه می تواند به این ساختار آسیب زده و منجر به نوعی آسیب دیدگی با عنوان پارگی شانه گردان (rotator cuff) شود. خوشبختانه، بسیاری از این نوع آسیب دیدگی ها با وجود درد زیاد و محدود کردن حرکات شانه، سریعا بهبود می یابند و مشکلات طولانی مدت ایجاد نمی کنند. بدیهی است که این امر بستگی به درجه آسیب دیدگی دارد. در صورت آسیب دیدگی باید از طریق محدود کردن حرکت با مفصل با ملایمت رفتار کرد.

 آسیب دیدگی شانه

     درمان این نوع آسیب دیدگی همراه با استفاده از ضد التهاب ها، فیزیوتراپی و بستن شانه می باشد. بدترین اتفاقی که ممکن است بیفتد، بستن شانه به مدت طولانی است که باعث خشک شدن شانه می شود و شرایط را بدتر می کند و ممکن است نیاز به درمان فیزیکی شدید یا تزریق کورتیزون داشته باشید.

 نوشته دکتر  Mike Langran

همه چیز درباره آسیب دیدگی شانه در اسکی

Read 695 times
Last modified on 24 اسفند 1394

ارتباط با ما

تلفن : 26152681(21) 98+

فکس : 22298763(21) 98+

E-mail: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

FFFF 411111 aparat

برترین عکس های ماه