Iran Ski Club

Iran Ski Club

آخرین مقالات 26 اسفند 1395

هفت راه برای حفظ آمادگی جسمانی اسکی در طول تابستان

نویسنده: کتی رَنکین

30 اردیبهشت 1394

 

 exercise

اجازه ندهید تابستان تناسب اندام شما را به هم بزند. برنامه ی تمرین آمادگی جسمانی خود در خارج از فصل را شروع کنید.

      کتی رنکین اولین بار در هفده سالگی اسکی را آغاز کرد. او می گوید: " آن لحظه در زندگی من تعیین کننده بود، زیرا از همان لحظه پی بردم که می خواهم در این صنعت مشغول به کار شوم. اکنون او مدیر فروش و بازاریابی آپارتمان های مخصوص اسکی می باشد. در این مقاله او هفت راه برای مقابله با کاهش فعالیت ورزشی در تابستان ارائه می کند.

      در تابستان با آمدن و پررنگ شدن خورشید، آمادگی جسمانی ما رنگ می بازد. پوتین های اسکی به داخل کمد برمی گردند، برگرها و کباب ها روی منقل آماده می شوند و روز به روز و ذره ذره، هیکل ما از حالت آماده و متناسب به بدنی چاق و بی قواره تبدیل می شود.

      اما لزومی ندارد چنین اتفاقی بیفتد. راه های زیادی وجود دارد که بتوانید آمادگی عضلات و چابکی خود را در دمای حدود 30 درجه حفظ کنید. هفت راه از بهترین آنها در ذیل ارائه شده است.

      (فراموش نکنید قبل از شروع هر برنامه ای برای ورزش، با پزشک خود مشورت کنید تا مطمئن شوید که برای شما ضرری نداشته باشد.)

1. یک برنامه ی آمادگی جسمانی مناسب اسکی را دنبال کنید.

 

 exercise

 

      بیشتر ما برای آمادگی جسمانی خود تا پاییز یا اوایل زمستان هیچ برنامه ای نداریم و در آن موقع از سال روزهای کوتاه، بارندگی شدید و سرمای هوا، همه و همه ما را از انجام یک برنامه ی مرتب باز می دارند.

  بنابراین چرا امسال زودتر شروع نکنیم و با ایجاد عادت های خوب در طول تابستان حس خوبی نداشته باشیم؟ ......

      به خاطر داشته باشید هر برنامه ای که برای آمادگی جسمانی خود دنبال می کنید، مهم این است که منظم باشید. در پایان هر هفته، برای نرمش کل هفته برنامه ریزی کنید. بنابراین شما می دانید که چه کارهایی را و در چه وقت باید انجام دهید. سعی نکنید یک شبه به مرحله ی آخر برسید. این پروژه ای است که باید چند ماه طول بکشد.

2. دوچرخه سواری کنید.

 

 exercise

 

      داشتن تناسب اندام و کسب آمادگی جسمانی نباید یک وظیفه ی اجباری تلقی شود. اگر این طور باشد، بیش از یک هفته دوام نخواهد داشت. بنابراین اگر از دراز ونشست، لانژ و اسکات خسته شده اید، به جای این ها، بر یک فعالیت تفریحی تمرکز کنید.

      دوچرخه سواری در جاده و کوه اغلب این شکاف را پر می کند و البته هیچ زمانی برای تمرین چنین فعالیتی بهتر از تابستان نیست. اقدام به این کارهمچنین باعث می شود یک تعطیلات دیگر را در کوهستان بگذرانید. در سالهای اخیر، خیلی از مناطق آلپاین برای جاده سازی مخصوص دوچرخه سرمایه گذاری عظیمی کرده اند و این کار با هدف ایجاد کسب و کار تابستان انجام شده است.

 

 exercise

 

      برای آنهایی که نمی توانند قسمت های پرشیب دامنه ی کوه ها را تحمل کنند، دوچرخه های الکتریکی راه ملایم تری برای رسیدن به تناسب اندام هستند. این دوچرخه ها در ایستگاه های کوه های آلپ برای کرایه در دسترس هستند. شما طبق معمول پدال می زنید، اما موقع عبور از سربالایی ها، موتوری که با باتری کار می کند، به شما نیروی بیشتری می دهد.

      اشتباه نکنید این تقلب نیست چرا که با وجود این موتور، همچنان باید کار قابل ملاحظه ای انجام دهید. طول عمر محدود باتری (km30- 10) است به این معنی که شما باید انرژی مصنوعی (انرژی موتور) را ذخیره کنید و فقط در مواقعی که مجبور هستید، دگمه ی آن را فشار دهید. یکی از مارک های معروف در زمینه ی دوچرخه های الکتریکی مخصوص جاده و کوهستان، سیترونکس (Cytronex) است.

      به هرحال، بدانید که دوچرخه سواری از هر نوعی که باشد،اگر چه در بیشتر مواقع، برای آمادگی ایروبیک شما عالی است و پاهای شما را مثل تنه ی درخت محکم می کند، اما برای کسب آمادگی جسمانی مناسب اسکی، باید با نرمش های دیگر ترکیب شود.

     جان نونان، سرمربی تیم اسکی Park and Pipe بریتانیا می گوید: " دوچرخه سواری بر روی عضلات جلوی بدن خیلی خوب کار می کند، اما عضلات پشت بدن مثل عضلات سرینی و همسترینگ را (که برای بهبود نیروی عکس العمل و دینامیک که شما برای پیچ زدن در اسکی و حفظ ثبات لازم دارید) ضعیف می کند. بنابراین او توصیه می کند دوچرخه سواری را با دویدن، کار بر روی Slide board یا تخته ی تعادل، یا بهتر بگوییم انجام یک هنر رزمی (قسمت زیر را مطالعه کنید) ترکیب کنید.

3. یک هنر رزمی را انتخاب کنید.

 

 exercise

 

      به گفته ی جان نونان مربی اسکی، شما به صورت اتوماتیک برای کسب آمادگی برای اسکی، به فکر ورزش های رزمی مثل کاراته، جودو و یا کاپوئرا نمی افتید. اما از نظر عضلانی و مکانیکی ایده آل به نظر می آیند. همه ی لگدهای بلند و چرخش های یک پایی موجود در این ورزش، برای عضلات و رباط های اطراف زانوها و نیز برای ثبات عمومی بدن بسیار عالی هستند. در نتیجه ی این افزایش قدرت، بهتر می توانید با تغییرات ناگهانی در پیست کنار بیایید و کمتر در معرض آسیب دیدگی زانو هستید. شما همچنین زمان عمومی عکس العمل خود را از این راه بالا می برید.

      سین نیوسام یکی از سردبیران Welove2ski به تازگی نظرش تغییر کرده است. او می گوید: " پاییز گذشته من با پسرم کاراته را شروع کردم و با این که بخش نمایشی آن به نظرم شرم آور آمد، شکی نیست که بر زانوها و مچ پاها تأثیر بسیار زیادی دارد. بعد از گرم کردن بدن به مدت 45 دقیقه، آنها کاملا آماده می باشند.

4. به یک اردوگاه تعلیمات نظامی بروید.

 

 exercise

 

      این یک موقعیت اجباری برای شما فراهم می کند، یا باید کار محوله را انجام بدهی و یا این که بمیری. راه سومی وجود ندارد. یک اردوگاه تعلیمات نظامی، شما را مجبور می کند که تا سرحد توان تلاش کنید و شما بعد از این که به خانه برمی گردید، لاغرتر و متعادل تر هستید و به گونه ای متفاوت زندگی می کنید.

      کسانی که در اردوگاه آموزش می بینند،از قبل از طلوع آفتاب تا غروب، هشت نه ساعت کار بدنی انجام می دهند در حالی که بین فعالیت های بدنی، استراحت خیلی کمی دارند؛ ورزش هایی مثل دوچرخه سواری در جاده های کوهستانی، تپه نوردی، کار با کایاک، boxercise، یوگای قدرتی و دوره های بدنسازی (gym circuits).

در همه جا، اردوگاه ها یکی از پیشنهادات تورهای ورزشی هستند.

5. یوگای داغ را امتحان کنید.

      در اکتبر 2004 یوگای داغ را شروع کردم و بعد از دومین کلاس ( من از اولین کلاس متنفر بودم)، پی بردم که بالاخره ورزشی را که دنبالش بودم، پیدا کردم. من همچنین به سرعت متوجه پیشرفت هایی دربهبود تناژ عضلانی بدن خود شدم.

      چهار ماه بعد من با عملکرد خود در یک قسمت پر از برآمدگی در پیست، شگفت زده شدم. به جای روش همیشگی که حدود 10 پیچ را اجرا می کردم و بعد توقف می کردم تا از منظره ی آن تعریف کنم، یک بار کل مسیر را در پیست از اول تا آخر طی کردم ولی اصلا هیچ مشکلی در پاهای خود احساس نکردم. ده سال است که من همچنان آن را تمرین می کنم و احساس می کنم که به خاطر این تمرینات، در اسکی چابک تر هستم.

      پی بردم که یوگای داغ برای هر کسی مناسب نیست و باید بدانیم که اتاق تمرین حداقل 32 درجه ی سلسیوس یا 90 درجه ی فارنهایت، گرم می شود. قبل از اقدام برای یوگای داغ، با پزشک خود مشورت کنید و به خاطر داشته باشید که در موقع انجام تمرینات کاملا مرطوب خواهید شد. اگر برای شروع آن تردید دارید، در این صورت مدل رایج تری از یوگای قوی را انتخاب کنید مثل Vinyasa Flow و یا Ashtanga .

      هر یوگایی را که انتخاب می کنید، نکته ی مهم این است که وقتی که در کوه هستید، ورزش یوگای خود را ادامه دهید. الی هیل، مؤسس yogahaven.co.uk اسکی باز علاقمندی است و می گوید: وقتی که به اسکی یا اسنوبرد میروید، کشش دادن، ریلکس کردن و سرحال آوردن کردن پاهای خود بلافاصله بعد از این از پیست پایین می آیید، یکی از مهم ترین کارهایی است که شما می توانید برای خود انجام دهید.

6. برای اسکی در یخچال های طبیعی و گذراندن تعطیلات، جا رزرو کنید.

 

 exercise

 

      البته، شما ابدا مجبور نیستید که اسکی را رها کنید. فصل اسکی در چند منطقه ی اسکی در یخچال های طبیعی، در اوایل تابستان می باشد. چند منطقه ی اسکی (Tignes, Les Deux Alpes, Hintertux, Zermatt, Saas-Fee ) حتی در جولای و آگوست هم باز هستند.

      در مقایسه با استانداردهای زمستان، طول پیستی که آنها ارائه می کنند، بسیار محدود است، اما اگر قصد دارید با گذراندن دوره ای، تکنیک خود را پیشرفت دهید و یا به فکر کسب مهارت کاملا جدیدی می باشد، این موضوع اهمیت زیادی ندارد. شما تمرین هایی را که به ندرت در یک یا دو پیست امتحان کرده بودید، با جدیت تمرین می کنید و حتی ممکن است شانس این را داشته باشید که در برف پودری تازه باریده شده تمرینات خود را انجام دهید.

      این که در این موقع از سال، در کوه های بلند آلپ بتوانید اسکی کنید، تجربه ای به یاد ماندنی و فوق العاده است، اما آنچه که اسکی تابستانی را واقعا مخصوص می کند این است که وقتی در آنجا هستید، می توانید ورزش های دیگری را نیز انجام دهید.

      در این فصل از سال حتی برف یخچال های طبیعی به هنگام ظهر در حال آب شدن می باشد. در این موقع، همه به استراحتگاه برمی گردند و مشغول فعالیت هایی مثل دوچرخه سواری در کوهستان، انجام حرکات آکروباتیک بر روی ترامپولین، تنیس، شنا، پیاده روی در مسیر دو، تیراندازی، فوتبال، یوگا، کوهنوردی و پارک های عجایب و.......وفعالیت های خیلی خیلی بیشتری می شوند. وقتی که خورشید بیرون است، جو سلامتی حاکم است و این به دلیل همه ی این نرمش های فیزیکی و محیط زنده و سبز و پرطراوت اطراف ایجاد می شود.

      کدام استراحتگاه را انتخاب می کنید؟ این بستگی دارد به این که چه چیزی می خواهید یاد بگیرید؟ Les Deux Alpes با توجه به پارک برفی تابستانی بسیار عالی موجود در آن، یکی از بهترین صحنه های اسکی نمایشی را در تابستان دارد. با این حال، افرادی که می خواهند اسکی پیست خود را دقیق تر و بهتر اجرا کنند، باید بهSnoworks در Tignesبروند.

      Snoworks رشته هایی را ارائه می دهند برای افرادی است که دوست دارند بر روی پیست های متنوع تری کار کنند مثل Warren Smith Ski Academy که در Cervinia واقع شده است.

7. به نیمکره ی جنوبی بروید.

      بله این مثل تقلب می ماند؛ دگمه ای) (eject را فشار می دهید و کل تابستان را به فصل مورد علاقه ی اسکی بازان یعنی زمستان تبدیل می کنید. اما برای شکستن قوانین، چه راه دیگری وجود دارد! نه تنها برف های سرد و مناسب در زیر پاهای شما جیرجیر می کنند بلکه خود سفری که برای به دست آوردن برف انجام می شود، هم ماجرای مناسبی است.

      تنها جنبه ی مشکل این قضیه آن است که مقصد سفر را تعیین کنیم: کوه های آند و یا نیوزیلند؟ تصمیم گیری در این مورد مشکل است. اما به خاطر داشته باشید که اگر رفتن به یک منطقه ی جدید برای شما رعب آور می باشد، چند شرکت اسکی بریتانیایی وجود دارد که تورهای هدایت شده دارند و شما را در این تصمیم گیری یاری می کنند.

منبع:http://welove2ski.com/ski-fitness-summer

هفت راه برای حفظ آمادگی جسمانی اسکی در طول تابستان

آخرین مقالات 25 اسفند 1395

گرم کردن حرکات در پیچ

نحوه گرم کردن حرکات در پیچ

     در این سری ویدیو های آموزشی اسکی که توسط مربی حرفه ای ((درن ترن)) ارائه شده است ، اسکی به زبان ساده برای سطوح مختلف آموزش داده می شود.

تکنیک اصلاح پیچ زدن با پای ضعیف

فیلم آموزشی نحوه گرم کردن حرکات در پیچ (قسمت یازدهم)  

گرم کردن حرکات در پیچ

نحوه گرم کردن حرکات در پیچ

     در این سری ویدیو های آموزشی اسکی که توسط مربی حرفه ای ((درن ترن)) ارائه شده است ، اسکی به زبان ساده برای سطوح مختلف آموزش داده می شود.

تکنیک اصلاح پیچ زدن با پای ضعیف

فیلم آموزشی نحوه گرم کردن حرکات در پیچ (قسمت یازدهم)  

آخرین مقالات 25 اسفند 1395

ده نکته ی تکنیکی در اسکی

ده نکته ی تکنیکی در اسکی از دید یک مربی

توسط اسکینرد (skinerd) منتشر شده در تاریخ 19 مرداد 1390 در تاکتیک ها و تکنیک های اسکینرد

1. شانه ها بالای زانوها باشد

ما مربیان اسکی در آموزش های خود مرتب یادآوری می کنیم که موقع اسکی باید "وضعیت ورزشی" را حفظ کرد. این عموما به این معنی است که همه ی مفصل ها کمی حالت فلکس (خم) داشته و یک حالت آمادگی به خود بگیرند، تقریبا مثل یک دروازه بان فوتبال و یا یک تنیس باز که حالت توجه به خود گرفته است و آماده است که به هرسمت که می خواهد برود. یک راه برای این که بخواهید در این حالت متعادل و ورزشی باشید، این است که شانه های خود را در راستای زانوهای خود نگه دارید. این البته فقط یک قاعده ی کلی است و وضعیت هایی در اسکی وجود دارد که شما این قاعده را می شکنید، مخصوصا در سطوح پیشرفته، اما رعایت کردن این قاعده به یک اسکی باز متوسط بسیار کمک می کند تا شانه های خود را در راستای زانوها نگه دارد.

2. پاهای خود را حس کنید

به منظور حفظ تعادل در طول پیچ ها، سعی کنید به حس خود در کف پاهای خود توجه کنید. شما باید فشار را بر روی لبه ی داخلی کف پای خارج پیچ احساس کنید. نقطه ی محوری واقعی باید نقطه ی بالای قوس کف پای شما باشد، جایی که به پاشنه وصل می شود. اما در حالی که نیمه ی اول پیچ را اجرا می کنید، ممکن است کمی فشار بیشتری را به سمت پنجه ی پای خود حس کنید و در حالی که در نیمه ی دوم پیچ کمی خم می شوید، کمی فشار بیشتری را به سمت پاشنه حس می کنید.

3. با پاهای خود پیچ را اجرا کنید

خیلی از اسکی بازان متوسط و حتی پیشرفته با چرخش بالاتنه پیچ های خود را شروع می کنند. این کار ممکن است به سادگی تعادل شما را به هم زده و شما را در وضعیتی قرار دهد که لبه گیری مؤثر را برای شما مشکل می سازد. به جای آن باید سعی کنید با پاهای خود پیچ را اجرا کنید (مفصل فمور داخل لگن را بچرخانید). این به شما این امکان را می دهد که با ثابت نگه داشتن بالاتنه، تعادل خود را حفظ کنید. همچنین باعث می شود که شما به طور مؤثرتری "زاویه" بگیرید. ( نکته ی 4 را بخوانید)

4. شیب و زاویه سازی بدن در مسیر انحنای پیچ، خم کردن بدن (Inclination vs Angulation)

برای مدیریت کردن نیروهای درگیر در اجرای پیچ، بیشتر افراد به این نکته پی برده اند که لازم است به سمت داخل متمایل شده و خم شوند. این حالت تمایل و انحراف (Inclination) نامیده می شود و در واقع به پیدا کردن نقطه ای بین جاذبه و نیروی سانتریفیوژ بر می گردد. شما در واقع وقتی با دوچرخه می خواهید بپیچید، همین کار را انجام می دهید. هر چقدر سرعت بالاتر و پیچ تیزتر باشد، به انحراف و خم شدن بیشتری احتیاج دارید. این خیلی خوب و عالی است، اما در بیشتر مواقع به تنهایی کافی نیست. به منظور افزایش لبه گیری شما و بدون این که بیفتید، باید زاویه گرفتن را به این ترکیب اضافه کنید. به بیان ساده، باید در بدن خود زاویه ایجاد کنید. ضرورتا شما با حرکت شانه ها و بالاتنه به سمت خارج پیچ، حرکت زانوها و لگن به سمت داخل را خنثی کرده و تعادل خود را به این نحو حفظ می کنید. به این طریق شما می توانید بدون افزایش زاویه ی لبه، انحراف و خم شدن (Inclination) بیشتری داشته باشید. من دوست دارم که به angulation (زاویه سازی) این گونه نگاه کنم که بدن خود را مثل C خم کنید. اگر سعی کنید که وقتی به سمت انتهای پیچ می روید، چانه ی خود را روی قسمت خارجی انگشتان پای خود بگیرید، این به شما کمک می کند که این احساس را تجربه کنید.

5. روی اسکی خارج تعادل داشته باشید

در روی برف سخت و فشرده، لازم است بر روی پایی که به سمت خارج پیچ است، تعادل داشته باشیم... با تعادل بر روی پای خارج نه تنها بدن شما خیلی قوی تر است بلکه با این کار فشار بیشتری بر روی لبه ی آن اسکی وارد کرده و به آن اجازه می دهد که در برف گیر کند. در برف های نرم تر ممکن است لازم باشد بر روی هر دو پای خود تعادل داشته باشید اما پای خارج تقریبا همیشه پای غالب است، بنابراین پای داخل را خم کنید و بر روی پای خارج قوی بمانید!

6. باتوم

آیا دستانی فعال دارید؟

برای اینکه بتوانید در پیچ های کوتاه تر و زمین های موگولی تعادل خود را حفظ کنید، کاشت خوب باتوم در برف یک ضرورت است. دستان خود را در جلو و دور از بدن بگیرید و با استفاده از مچ دست و ساعد به کمک باتوم ها راه بروید. گل باتوم وقتی که وارد برف می شود، باید در جلوی دست شما به سمت بیرون تاب بخورد. بهتر است این حرکت را ابتدا بدون پیچ زدن تمرین کنید، بنابراین لازم نیست که نگران زمان بندی باشید، فقط با کمک باتوم ها در طول یک مسیر خیلی ساده ی بانی (bunny) (مسیر ساده ی مخصوص مبتدیان) مستقیم حرکت کنید. سپس هر موقع توانستید این حرکات را به صورت ناخودآگاه انجام دهید muscle memory) (، می توانید آن را به پیچ های منظم خود اضافه کنید.

7. فعال باشید

وضعیت ورزشی" عالی می باشد اما اسکی مثل یک روبات باعث می شود که حرکت خشک و خشنی داشته باشید. اسکی بازان خوب فعال بوده و همیشه در حرکت هستند تا تعادل خود را حفظ کرده و فشار وارده را کنترل کنند. یک روش خوب برای این که روی تعادل و تحرک خود کار کنند، اسکی در طول همه ی برآمدگی ها و محل های پرش در کنار مسیر است. سعی کنید که روی برآمدگی های بزرگ تر بروید در حالی که تماس اسکی های خود را بر روی برف حفظ می کنید. شما لازم است که در ترکیبات مختلف در هر موقعیتی مفصل های خود را تا کرده وصاف کنید....که هیجان و لذت خوبی هم دارد!

8. برای شروع پیچ جدید، لبه ها را رها کنید

خیلی از مردم فکر می کنند که برای شروع یک پیچ جدید لازم است که با یک حرکت ناگهانی و تهاجمی بدن خود را صاف کرده و تقریبا از روی برف بپرند... این فکر اشتباه از بعضی از مربیان اسکی نشأت می گیرد که اشتباه راهنمایی شده اند. اگر چه در سرعت کم و در برف عمیق این تاکتیک می تواند مؤثر باشد، اما در بیشتر اوقات این کار لازم نیست و حتی باعث به هم خوردن تعادل فرد می شود. در عوض سعی کنید که با ریلکس کردن پای دره، لبه ها را آزاد کرده و یا زانوها و مچ پای خود را به سمت پیچ جدید متمایل کنید .این باعث می شود که برای یک هزارم ثانیه اسکی ها روی برف صاف قرار بگیرند و همین باعث شود که پیچ زدن با این پاها خوب و آسان شود.

9. هسته ی سفت و محکم، پاهای ریلکس و صاف بر روی زمین

درخارج از پیست و بر روی برف پودری ای که اسکی بازان زیادی از روی آن عبور کرده اند، حفظ یک هسته ی محکم ایده ی خوبی است و باعث می شود که بالاتنه ی شما ثابت نگه داشته شود و تعادل شما حفظ شود. اگر شما پاهای خود را خوب و انعطاف پذیر نگه دارید، قادر خواهید بود که همه ی ارتعاشات را در برف زیر پای خود جذب کنید. پاها البته به مقداری فشار و کشش احتیاج خواهند داشت، در غیر این صورت مثل یک گونی سیب زمینی ولو خواهند شد، اما پاهای شما همیشه باید برای فلکس و خم کردن آماده باشند، مخصوصا پای داخل.

10. دوچرخه سواری در برآمدگی ها ...

"دوچرخه سواری برعکس" عبارتی است که من اغلب برای زمین های موگولی استفاده می کنم اما تا حدی به همه ی پیچ ها مربوط می شود زیرا در انتهای هر پیچ، فشار اعمال شده و باعث ایجاد یک ضربه ی کوچک می شود.

موقع اسکی در برآمدگی ها، توجه به دو نکته ضروری است

اولین مورد این است که پاهای خود را به سمت جلو فشار داده و به سمت عقب پس بکشیم. این حرکات برای حفظ تعادل لازم هستند. زمانی که به یک برآمدگی می رسید و پیش بینی می کنید که به آن برخورد می کنید، باید پاهای خود را به جلو فشار دهید. در حالی که شما به برآمدگی برخورد می کنید و خود را برای پایین آمدن از سمت دیگر برآمدگی آماده می کنید، باید پاهای خود را زیر خود عقب بکشید تا دچار گیرکردن در "حالت عقب نشستن " که باعث از دست دادن تعادل شما می شود نشوید.

دومین مورد فلکس (خم کردن) و صاف کردن پاها برای جذب برآمدگی ها است. در حالی که به یک برآمدگی برخورد می کنید، نیاز دارید که همه ی مفصل های پاهای خود را فلکس کرده و خم کنید تا در هوا به پرواز در نیایید. در حالی که از آن طرف برآمدگی پایین می آیید، باید پاهای خود را صاف کنید تا تماس خود با برف را از دست ندهید و بنابراین شما حرکاتی را انجام می دهید تا دوباره فلکس کرده و برای برآمدگی بعدی آماده شوید.

این طوری به نظر می رسد که در یک آن باید بر روی مسائل زیادی تمرکز کنیم، به این الگوی حرکتی مثل پدال زدن برعکس روی یک دوچرخه نگاه کنید....فقط در این مورد شما آن را با هر دو پا در یک آن (با همدیگر) انجام می دهید.

منبع سایت : https://www.section8ski.com/2011/08/ski-technique-101-%E2%80%93-top-ten-instructor-tips/

پیشرفت خلاقانه در اسکی خارج از پیست

آخرین مقالات 24 اسفند 1395

آموزش اجرای پیچ های متوالی

اتصال پیچ های اسنوبرد و اجرای پیچ های متوالی C

     بعد از این که شما پیچ بر روی لبه ی پنجه و پاشنه را یاد گرفتید، با کمی تمرین، زمان بندی و اعتماد به نفس می توانید آنها را به هم متصل کنید. در این قسمت، شما می آموزید که چگونه پیچ های C را که قبلا یاد گرفته اید، به هم متصل کنید.

فیلم آموزشی نحوه ی اجرای پیچ های متوالی با اسنوبرد (قسمت نهم )  

متوسط فیلم آموزش 24 اسفند 1395

آموزش اجرای پیچ های متوالی

اتصال پیچ های اسنوبرد و اجرای پیچ های متوالی C

     بعد از این که شما پیچ بر روی لبه ی پنجه و پاشنه را یاد گرفتید، با کمی تمرین، زمان بندی و اعتماد به نفس می توانید آنها را به هم متصل کنید. در این قسمت، شما می آموزید که چگونه پیچ های C را که قبلا یاد گرفته اید، به هم متصل کنید.

فیلم آموزشی نحوه ی اجرای پیچ های متوالی با اسنوبرد (قسمت نهم )  

آخرین مقالات 23 اسفند 1395

اسکی یا اسنوبرد؟

کدام را انتخاب می کنید؟ اسکی یا اسنوبرد؟ در این مقاله، مارتین بل مزایا و معایب هر یک را در این مقاله مورد بررسی قرار می دهد.

   رقابت بین طرفداران اسکی و طرفداران اسنوبرد همیشه مطرح بوده است. به عنوان کسی که همه ی عمر خود را اسکی باز بوده ام و ده سال قبل تصمیم گرفتم که اسنوبرد را یاد بگیرم، به نظرمن هر کدام لذت خود را دارد. اما همه ی افراد وقت یادگیری هر دو را ندارند، بنابراین سؤال این است که انتخاب بهتر برای هر کسی کدام است. در این جا، مزایا و معایب هر یک را مرور می کنیم تا انتخاب مناسب تری داشته باشید.

سهولت یادگیری

اسکی: منحنی یادگیری در ابتدا نسبتا سریع است. طبیعی ترین حالت حرکت، یعنی راه رفتن با حرکت هر پا به صورت مستقل می باشد، درست مثل اسکی. بعد از این که پیچ زدن در حالت شاس نژ را یاد گرفتید، که معمولا در روز اول یا دوم می باشد، شما قادر خواهید بود که در تمام پیست در صورتی که خیلی پر شیب نباشد، اسکی کنید. حتی پیچ های موازی را معمولا سریع یاد می گیرید. اما مشکل اسکی این است که در اسکی می توان با هر چیز بدی کنار آمد و هر حرکت اشتباهی را تکرار کرد.

شما می توانید همه ی عمر خود را در مسیرهای آبی و قرمز با پیچیدن کل بدن خود پیچ بزنید، اما به محض این که در مسیرهای پرشیب قرار بگیرید، دچار مشکل خواهید شد. باید یاد بگیرید پاهای خود را در حالی که در راستای بدن قرار دارند بچرخانید، ولی بالا تنه ی خود را ثابت و به طرف پایین پیست نگه می دارید.

اسنوبرد: یاد گیری اسنوبرد در ابتدا یک پروسه ی طولانی با کبودی های بسیار است، فقط زمانی که برف نرم باشد می توانید از عهده ی آن برآیید. تصور کنید که بدون آب می خواهید موج سواری کنید! حتی بعد از سه روز، مسیری را که با اسکی در عرض دو دقیقه پایین می آیم، با اسنوبرد نیم ساعت طول می کشد.

به عنوان یک اسکی باز، وقتی که هر دو پا در کنار هم و به صورت بسته باشند، احساس انقباض و تنگی خاصی می کنم و فکر می کنم که بیشتر افراد در این حالت، حسی غیرطبیعی دارند. تقریبا در هیچ ورزش دیگری پاها در این حالت نیست، حتی در اسکیت برد و موج سواری، می توان پاها را کمی حرکت داد. در اسنوبرد دو نوع پیچ کاملا مختلف داریم: به سمت پشت (لبه گیری با پاشنه ها) و به سمت جلو (لبه گیری با پنجه ها).

برای بیشتر اسکی بازان، پیچ به سمت پشت در ابتدا آسان تر بوده (حداقل انگشتان پای شما تقریبا به سمت جایی که دارید می روید، می باشد) و پیچ به سمت جلو کاملا بیگانه است. اما، نکته ی جالب این است که بعد از این که پیچ به سمت جلو را یاد می گیرید، شما در خواهید یافت که این حرکت ثبات بیشتری دارد و طبیعی تر است. تجربه نشان داده است که اگراسکی بازانی که می خواهند اسنوبرد یاد بگیرند، برای حفظ تعادل خود از باتوم استفاده کنند، سریع تر یاد می گیرند. بعد از این که اسنوبرد سواری در پیست را یاد گرفتید، خیلی زود می توانید در خارج از پیست هم این کار را انجام دهید و بعد از این تجربه، می بینید که ارزش آن همه دردسر را داشته است. اسنوبردسواری در برف پودری تقریبا راحت تر از اسنوبردسواری درپیست است و یکی از بهترین احساس هایی است که بشر می تواند تجربه کند. اسنوبرد سواران جوان همچنین به زودی در تکنیک های هوایی در پارک برفی و نیم لوله پیشرفت خواهند کرد. اما فقط افرادی که خود آزاری دارند ممکن است بخواهند اسنوبرد سواری را از طریق زمینی که نا همواری دارد (mogulfield) یاد بگیرند.

راحتی

اسکی: بدترین بخش اسکی، راه رفتن به سمت بالابر، راه رفتن با پوتین های باز در حالی که برف زیادی را با خود جمع می کند، افتادن اسکی، باتوم ، دستکش و عینک ایمنی است. شما سعی می کنید مثل مربی خود، اسکی ها را بر روی شانه های خود بگذارید، البته خیلی جالب به نظر می رسد اما مرتب سر می خورند و به هر حال به استخوان ترقوه آسیب می زنند. اما در پیست، این مشکلات وجود ندارد. صندلی بالابر هیچ مشکلی ایجاد نمی کند، و زمانی که شما به بالابر T و بالابر Poma عادت کردید، نسبتا راحت هستند.

اسنوبرد: درپارک برفی، عالی به نظر می رسید. در پوتین های نرم و راحت، این طرف و آن طرف می روید و در حالی که اسنوبرد خود را راحت زیر بغل زده اید، از اسکی بازهایی که برف زیادی به کفش های آنها چسبیده است جلو می زنید. اما روی پیست، مطمئنا اسنوبرد بهترین وسیله برای گشت و گذار نیست.

برای سوار شدن هر بالابری، باید پای عقب خود را بردارید. فیکس های Step-in کار را راحت تر کرده است، اما بیشتر آنها معمولا یخ زده و گیر می کنند. در روی هر بالابری، شما ریسک هموروئید را افزایش می دهید، در برف نشسته و تقلا می کنید که بند پای عقبی خود را دوباره ببندید. بالابرهای T و Poma باعث درد در ناحیه ی کشاله ی ران می شوند. و زمانی که با قسمت های مسطح مخوف برخورد می کنید، چهار انتخاب دارید: پای عقب را بیرون برده و لیز بخورید؛ خم شوید و با ناخن های خود در طول مسیر چنگ بزنید؛ با یک پرش قورباغه ای بپرید؛ یا از همراهان خود بخواهید که شما را بکشند.

فاکتور لباس و ظاهر

اسکی: در حال حاضر، لباس های چسب بدن خیلی دلخواه همه نیست. در مسابقه، اسکی بازان به دلیل مسائل ایرو دینامیک، مجبورند لباسهای چسب بپوشند اما بیشتر اسکی بازان جوان، لباس های نسبتا گشاد را ترجیح می دهند. "مدرسه ی جدید اسکی بازان سبک آزاد" یعنی همان آکروبات کارهایی که با توجه به ترفندهای اسنوبرد، ترفندهای جدیدی را برای اسکی ایجاد می کنند، در لباس های چسب، خطرات کمتری برای آنها پیش می آید.

اسنوبرد: ممکن است فکر کنید این افراد با لباس های گشاد و رنگ های یکنواخت و خسته کننده، چقدر ژولیده به نظر می رسند. اما واقعیت این است که آنها برای این که این ظاهر را پیدا کنند، کلی هزینه کرده اند. امروزه، خود اسنوبردها نسبتا ساده ترشده اند و بر خلاف قبل با گرافیکی ساده و یکپارچه بدون عکس نخل، موتور و یا زن برهنه تولید می شوند).

اصطلاحات مختص اسکی و اسنوبرد

اسکی: همیشه منبعی از اصطلاحات فنی خاص این رشته وجود داشته است، و مخصوصا با پیشرفت بسیار سریع این رشته، با کلمات و اصطلاحات زیادی سر و کار داریم: سختی پیچشی، ابعاد برش سطحی، زاویه ی مخروطی، زاویه ی سطح شیب دار، هم تراز بودن، جذب ارتعاشات، سیستم چند تزریقی (تزریق دو یا چند ماده ی پلاستیکی با هم)، انتقال جنبی، dualtec (ترکیبی از ساختار ساندویچی و ساختار پوششی)، dualtec, prolink، beta profile، monocoque, energy frame.

این لیست بی نهایت است، و این تازه کلماتی است که موقع خرید با آنها مواجه می شویم. روی پیست کلمات خیلی بیشتری هستند مثل: initiation, angulation, anticipation, upper-lower body separation, rise line, zipper line...

اما منصفانه بخواهیم بگوییم، گاهی اوقات مربیان وتکنیسین ها برای جلوگیری از گفتن کلمات بیشتر، این اصطلاحات را به وجود می آورند برای این که مفهوم پیچیده ای را در بر بگیرند ، چون در غیر این صورت، کلمات بیشتری برای توصیف آنها لازم است.

اسنوبرد: این رشته اصطلاحات خاص موج سواران کالیفرنیایی را استفاده می کند. مثلا برای توصیف یک کارخیلی مشکل از کلماتی مثل: "gnarly"، "sick" و "rad" ، استفاده می شود و برای توصیف کار خیلی آسان، کلمات "wicked", "bad"یا "dope " را به کار می برند.

البته، این کلمات ممکن است با کلمات جدیدتری جایگزین شده باشد. اما وقتی که منظورتان ورزش sideways-standing sport می باشد، هیچ گاه آن را "boarding ننامید. اسنوبردسواران واقعی از این کلمه متنفرند؛ بلکه نام “snowboarding” “riding” را به آن می دهند.

آسیب دیدگی ها

اسکی: این رشته دیگر به پا شکستن معروف نیست، اما هنوز جراحان زانوی زیادی برای این رشته فعالیت می کنند که هزینه های آن را به اندازه ی کلوپ گلف بالا برده است و این اساسا به خاطر پارگی رباط صلیبی قدامی می باشد. علاوه براین، آسیب دیدگی های سر و بالاتنه که در اثر برخورد با افراد و یا موانع دیگر مثل درخت پیش می آید، با شلوغ تر شدن پیست ونیز استفاده از تجهیزات بهتر (که باعث می شود افراد با اطمینان بیشتر و سرعت بیشتری حرکت کنند) افزایش می یابد.

اسنوبرد: اگرچه مچ پا گاهی اوقات صدمه می بیند، اما از نظر آسیب دیدگی، پا ایمنی بیشتری دارد، در حالی که آسیب دیدگی های بالاتنه در این رشته رایج ترهستند. اگر به سمت جلو بیفتید، ممکن است به مچ دست و یا استخوان ترقوه ی خود آسیب بزنید و اگر به پشت بیفتید، استخوان انتهای ستون فقرات احتمال ضرب دیدن و شکستگی دارد.

خطر بهمن

اسکی: پوشش رسانه ای از وقایع و رویدادهای سبک آزاد، اسکی بازان بیشتری را برای رفتن به خارج از پیست، ترغیب می کند. حتی در امنیت نسبی آمریکای شمالی، اسکی بازان بیشتری از پیست خارج شده و می خواهند به مناطق کوهستانی رفته، شانس خود را امتحان کنند.

اسنوبرد: سالیان زیادی، بهمن مایه ی ترس و وحشت اسنوبردسواران بود. بدون شک، با اسنوبرد، راحت تر می توان در خارج از پیست حرکت کرد، حتی برای مبتدیان کم تجربه ای که با کوه خیلی آشنا نیستند.

منبع: http://www.theguardian.com/travel/2000/nov/04/wintersportsholidays.wintersports

اسکی یا اسنوبرد

آخرین مقالات 23 اسفند 1395

موازی گرفتن اسکی ها

نحوه موازی گرفتن اسکی ها در هنگام پیچ

     در این سری ویدیو های آموزشی اسکی که توسط مربی حرفه ای ((درن ترن)) ارائه شده است ، اسکی به زبان ساده برای سطوح مختلف آموزش داده می شود.

تکنیک اصلاح پیچ زدن با پای ضعیف

فیلم آموزش تکنیک موازی گرفتن اسکی ها در هنگام پیچ (قسمت دهم)  

موازی گرفتن اسکی ها

نحوه موازی گرفتن اسکی ها در هنگام پیچ

     در این سری ویدیو های آموزشی اسکی که توسط مربی حرفه ای ((درن ترن)) ارائه شده است ، اسکی به زبان ساده برای سطوح مختلف آموزش داده می شود.

تکنیک اصلاح پیچ زدن با پای ضعیف

فیلم آموزش تکنیک موازی گرفتن اسکی ها در هنگام پیچ (قسمت دهم)  

آخرین مقالات 22 اسفند 1395

پیشرفت خلاقانه در اسکی خارج از پیست

در اسکی خارج از پیست نباید بیش از حد تدافعی عمل کرد

چگونه می توان از یک اسکی باز ماهر خارج از پیست به یک اسکی باز خلاق و مبتکر تبدیل شد؟

در این مقاله مارک جونز تاکتیک ها و طرز فکری را که برای این کار لازم است بیان می کند.

خیلی از اسکی بازانی که اسکی خارج از پیست را دوست دارند به جایی می رسند که می توانند در بیشتر پیست ها پیچ های کوتاه را با سرعتی یکنواخت به هم متصل کنند. آنها از این تکنیک استفاده کرده و تا حد امکان مسیرهای مختلفی را در خارج از پیست طی می کنند. اما اگر به روش اسکی بازان سطح بالا دقت کنید، روش اسکی آنها این گونه نیست. آنها در اسکی سریع، روان و مفرح هستند و با مسیر و شرایط همراهی می کنند نه این که بر علیه آنها مبارزه کنند. تمرکز اصلی آنها بر شکل و تعداد پیچ هایی است که اجرا می کنند. تفاوت بین افراد حرفه ای و عموم اسکی بازان همین است.

برای پیشرفت در این کار باید دید جدید و طرز فکر متفاوتی داشته باشیم و نیز انگیزه ای برای این که بخواهیم در محیط های آشنا حس جدیدی را تجربه کنیم. پیش از هر تلاشی برای درک این حس جدید، باید چند سوال اساسی از خود بپرسید.

آیا می توانید با سرعت اسکی کنید؟

این سؤال به این معنی نیست که آیا شما قادرید با سرعت سرسام آور اسکی کنید. بلکه به این معنا می باشد که اگر شرایط به شما اجازه دهند، آیا می توانید با سرعتی که روی یک پیست باز آماده شده می توان اسکی کرد، اسکی کنید؟ البته داشتن سرعت های بالاتر و پیچ های بزرگ تر، نیازمند تمرین و کمی صرف وقت است.

آیا می توانید تعادل خود را حفظ کنید؟

حفظ تعادل بسیار مهم است. قبل از اقدام به این گونه اسکی تعادل شما باید به طور مؤثری در اکثر اوقات حفظ شود. این به این معنی است که شما معمولا در یک وضعیت ورزشی با مفصل های فلکس (خم شده) و گرفتن دست ها در جلو اسکی می کنید و این توانایی را دارید که بتوانید دائما میزان باز بودن پاها را تغییر دهید. مطمئنا وزن شما باید در مرکز پاهای شما باشد.

اگر شما در سطحی از اسکی هستید که برای هر گونه تغییری آماده اید، تکنیک اصلی ای که احتیاج دارید حرکت، کنترل سرعت و smearing می باشد.

  اسکی خارج از پیست

حرکت

بزرگترین تفاوت نوع حرکت اصلی بدن شما می باشد. برای پیچ های کوتاه تر که مستقیما از بالای کوه پایین می آیید، حرکات گردشی زیادی با پاها انجام خواهد شد، طوری که شما احساس می کنید که پاها را از جهتی به جهت دیگر می چرخانید.

برای پیچ های قوی تر، سریع تر و جدید، حرکت اصلی جانبی خواهد بود. یعنی این طور به نظر می رسد که پاها و بدن شما از کنار دارند واژگون می شوند که این حرکت بسیار مهم است. ضرورتا شما سعی می کنید که همان حرکاتی را که موقع کارو کردن روی پیست انجام می دهید، در این جا هم انجام دهید. این به این معنی می باشد که شما هیچ چرخش اجباری در بدن و پاها برای رفتن به جهت جدید انجام نمی دهید. در عوض، آنها به کنار رانده می شوند و همین باعث می شود که اسکی ها پیچ را اجرا کنند. این باید مثل یک حرکت فوق العاده آسان در انتهای پیچ قبلی انجام شود.

نکته ی منفی آن این است که اطمینان شما را دچار چالش می کند و تمایل طبیعی این است که شما فکر می کنید که روی اسکی های خود واژگون می شوید. به من اطمینان کنید، شما نخواهید افتاد بلکه فورا شما را به مسیر جدیدی می برد. وقتی که این اتفاق می افتد و شما به سمت انتهای پیچ می روید، باید فشار وزن شما بر روی هر دو پا باشد تا خوب حمایت شوید، تا این که فقط روی پای خارج باشد. به خاطر عمق برف، فشار وارد بر پاها خیلی کمتر از وقتی است که یک سکوی ثابت در زیر پا باشد. فشار باید بین پاها تقسیم شود. اگر همه ی فشار روی پای خارج باشد، حفظ تعادل خیلی سخت تر است زیرا اسکی خارج در برف فرو می رود و نامتعادل خواهد بود.

کنترل سرعت

قبل از ظهور تقعر در اسکی ها، برای کاهش سرعت با مشکل مواجه می شدید. پروفایل این اسکی های قدیمی تر به گونه ای است که بهترین راه برای کاستن سرعت بدون ایجاد مشکل این است که با یک پیچ بزرگ به سمت بالای کوه این کار را انجام دهیم. این کار مادامی که هیچ درختی، صخره ای یا فردی در آن اطراف نباشد، روش خوبی است.

کنترل سرعت با اتمام انتهای پیچ هنوز بهترین روش اصلی است، به هر حال با اسکی های مقعر جدید بعد دیگری از کنترل سرعت مطرح می شود که باب جدیدی را می گشاید.

 حرکت Smearing

با اسکی های مقعر شما می توانید حتی در سرعت بالا، اسکی ها را حول محور خود به آسانی بچرخانید. برای اسکی بازی که می خواهد خیلی سریع، سرعت خود را کاهش دهد، این خبر فوق العاده ای است. در صورت بروز مشکل، همه ی آنچه که لازم دارید، چرخش سریع اسکی هاست. به محض انجام این کار، سرعت اسکی باز کاهش یافته و می تواند دوباره کنترل را به دست بگیرد و معمولا در این حرکت، مقداری برف روی سر اسکی بازمی ریزد. به همین خاطر این اسم به آن اطلاق می شود. (smear به معنی آغشتن و لکه دار کردن است).

این حرکت باعث می شود که اسکی شما خیلی مفرح تر و جذاب تر بشود.

پس بهتر است تفکر شما به گونه ای باشد که راه را برای اسکی آزاد باز کند و به شما این امکان را بدهد که این اسکی ها کاری را که برای آن طراحی شده اند، بتوانند انجام دهند. شکل پیچ خود را باز کنید، از منحنی های بزرگ استفاده کنید، بیشتر به برش جانبی اسکی اعتماد کنید نه این که به زور پیچ را اجرا کنید. وقتی که به سرعت در انجام این حرکت عادت کردید، در می یابید که انجام این حرکت با سرعت، تلاش و انرژی خیلی کمتری می طلبد و این که هر چیزی خیلی بیشتر به نظر طبیعی می آید تا این که یک سری پیچ های کوتاه را پشت سر هم اجرا کنیم.

موقع اسکی در خارج از پیست، جاهای زیادی وجود دارد که یک خط را معیار قرار دهیم و فاصله ای را که روی کوه استفاده می کنیم کم کرده و فقط به آنچه که در حال اتفاق افتادن است، تمرکز کنیم و از همه مهم تر این که با هر شیب جدیدی به عنوان یک پدیده ی منحصر به فرد رفتار کنید و برای استفاده از آن روشی زیبا در نظر بگیرید.

منبع سایت : http://Ski+board October 2014 skiclub.co.uk

پیشرفت خلاقانه در اسکی خارج از پیست

ارتباط با ما

تلفن : 26152681(21) 98+

فکس : 22298763(21) 98+

E-mail: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

FFFF 411111 aparat

برترین عکس های ماه