شناخت اسنوبرد

2.ساختار اسنوبرد

Rate this item
(0 votes)

     تولیدکنندگان از روش های نسبتا متفاوتی برای ساخت اسنوبرد استفاده می کنند اما ساختار اصلی آنها بسیار شبیه یکدیگر است. ساختار اصلی اسنوبرد که دارای یک هسته چوبی است با سایر بخش ها در شکل زیر نشان داده شده است که در ادامه به توضیح جزئیات آن پرداخته می شود.

 ساختار اسنوبرد

ساختار دیواره جانبی اسنوبرد(Sidewall Construction)

     دیواره جانبی به قسمتی در امتداد لبه اسنوبرد گفته می شود. بر اساس اینکه لایه های اسنوبرد چگونه به پایان رسیده باشند، سه نوع ساختار برای دیواره جانبی وجود دارد.

دیواره جانبی ABS یا ساختار ساندویچی اسنوبرد(ABS Sidewall/Sandwich Construction)

     این دیواره زمانی که همه لایه های اسنوبرد مسطح هستند، در کناره ها قرار می گیرد تا از هسته محافظت کند. این طراحی برای سبک آزاد مناسب است. زیرا فشار را به خوبی به لبه ها منتقل می کند.

 ساختار abc اسنوبرد

ساختار پوششی اسنوبرد(Cap Construction)

     لایه فایبرگلاس و لایه رویی به روی هسته به پایین کشیده می شوند تا لبه را بپوشانند. این طراحی باعث سبک تر شدن اسنوبرد و مقاومت بیشتر آن می شود اما امروزه کمتر مورد استفاده قرار می گیرد.

 ساختار پوششی اسنوبرد

ساختار نیمه پوششی اسنوبرد(Half- Cap Construction)

     این ساختار ترکیبی از دو ساختار قبلی است که در آن لایه فایبرگلاس به سمت پایین هسته کشیده می شود و لایه رویی تا حدی به پایین کشیده می شود تا به دیواره جانبی متصل شود. این طراحی باعث انتقال بهتر فشار به لبه ها می شود و نسبتاً سبک و سریع است. این ساختار بیشتر در اسنوبردهای خاص تر استفاده می شود.

 ساختار نیمه پوششی اسنوبرد

ساختار نیمه پوششی در اسنوبردهایی یافت می شود که در قسمت میانی دیواره ABS دارند و در دو سر دارای ساختار پوششی هستند.

     دیواره های جانبی مورد استفاده اغلب از پلاستیک ABS ساخته شده اند که دارای لایه لاستیکی در قسمت زیرین هستند که کمک می کند تا ضربه ها گرفته شوند و همچنین می تواند لایه هایی از سایر مواد مانند آلومینیوم و چوب خیزران داشته باشد.

هسته اسنوبرد(The Core)

     هسته بخش مرکزی ساختار اسنوبرد است که بسیاری از مشخصه های اسنوبرد را تعیین می کند. بیشتر قدرت اسنوبرد حاصل از این قسمت است زیرا بخشی از اسنوبرد است که همه چیز به آن متصل می شود.

 هسته اسنوبرد

مواد تشکیل دهنده هسته اسنوبرد(Core Materials)

     بیشتر هسته های اسنوبردها از نوارهای لایه لایه چوب درختان پهن برگ مانند راش، توس، صنوبر لرزان و خیزران و یا ترکیبی از آن ها ساخته شده است. چوب علاوه بر حس سرزندگی و جذب مناسب ارتعاشات، باعث می شود که اسنوبرد دارای شکل مناسب باشد و همچنین رزونانس کمتری نسبت به فوم یا پلاستیک دارد.

موارد دیگری نیز در هسته اسنوبرد مورد استفاده قرار می گیرند که عبارتند از:

کربن: سبک، Lively، مقاوم در برابر فشار، بسیار گران قیمت.

کولار: مقاوم، نسبتاً سبک، مقاوم در برابر تنش، با جذب مناسب رطوبت.

توری آلومینیوم: بسیار سبک و مقاوم، اما گران با قابلیت جذب رطوبت پایین.

فوم: به عنوان ماده اصلی مورد استفاده قرار نمی گیرد زیرا اسنوبرد ممکن است تحدب خود را از دست بدهد و کمی نرم شود که عملکرد آن کاهش می یابد. فوم در بخش هایی که فشار کمتری وارد می شود استفاده می شود تا وزن اسنوبرد کاهش یابد.

ساختار هسته اسنوبرد(Core Construction)

     هسته های چوبی از نوارهای به هم چسبیده چوب های سخت ساخته شده اند که در طول اسنوبرد قرار می گیرند. نوارهای چوبی مورد استفاده اغلب از چوب های متفاوتی هستند که با الگوهای مختلفی قرار می گیرند و در بخش هایی نیز مواد دیگری مانند فوم مورد استفاده قرار می گیرد. این کار باعث می شود که مقاومت، انعطاف و وزن بخش های مختلف اسنوبرد متفاوت باشد که ویژگی هایی را برای آن ایجاد می کند.

     نوارهای لایه لایه چوبی به یکدیگر می چسبند و سپس به وسیله ماشین CNC به شکل مورد نظر بریده می شوند. رشته های فیبرکربنی و بسیاری از مواد یا ساختارهای دیگر در هسته مورد استفاده قرار می گیرند تا ویژگی های مورد نظر را برای آن ایجاد کنند.

لایه های فایبر گلاس اسنوبرد(Fiberglass layers)

     لایه های فایبرگلاس به منظور افزایش سختی اسنوبرد و جلوگیری از تغییر شکل آن به کار می روند. دو روش کلی برای پوشاندن هسته به وسیله لایه فایبرگلاس وجود دارد.

1- بافت دو محوری(Bi-axial wrap): در بافت دو محور رشته های الیاف شیشه به صورت 90 درجه با یکدیگر بافته می شوند که لایه ای سبک و قابل اعتماد ایجاد می کند.

2- بافت سه محوری(Tri-axial Wrap): در بافت های سه محوری رشته های الیاف شیشه در زوایای 45+ درجه، صفر درجه و 45-درجه بافته می شوند که علاوه بر سبک و قابل اطمینان بودن باعث افزایش سختی پیچشی و افزایش عکس العمل اسنوبرد می شود.

لایه های فایبرگلاس به وسیله رزین اشباع می شوند که آن ها را کنار هم نگه می دارد و باعث مقاومت آن می شود.

 لایه های اسنوبرد

لایه رویی اسنوبرد(Top Sheet)

     لایه رویی خارجی ترین بخش اسنوبرد است که روی آن قرار دارد.در این بخش نوشته ها و علائم گرافیکی قرار می گیرند. و محافظی برای بخش های داخلی اسنوبرد محسوب می شود. لایه رویی می تواند از مواد مختلفی شامل نایلون، چوب، فایبرگلاس، پلاستیک و کامپوزیت ها ساخته شود.

 لایه رویی اسنوبرد

دو روش کلی برای نوشتن علائم گرافیکی روی اسنوبرد وجود دارد:

• کپسولی(Encapsulation): در این روش علائم گرافیکی روی کاغذ، پارچه یا مواد مشابه پرینت گرفته می شوند و پس از متصل کردن آن ها برروی اسنوبرد یک لایه لاک الکل روی آن قرار می گیرد این کار باعث قرارگیری علائم گرافیکی در قسمت زیر یا داخل لایه رویی می شود که از روی مواد اولیه قابل مشاهده است. مواد اولیه وجود هر مورد استفاده باید به دقت انتخاب شوند، زیرا در غیر این صورت ممکن است به پیوستگی میان لایه رویی و لایه کامپوزیتی زیرین تأثیر بگذارند.

• تصعیدی(Sublimation): در این روش علائم گرافیکی با مواد سازنده لایه رویی با استفاده از جوهرهای خاص پلاستیک و گرمای مناسب ترکیب میشوند. این امر باعث می شود که علائم گرافیکی بخشی از لایه رویی شوند و رنگ آن ها به داخل مواد آن می رود که حتی وقتی لایه رویی خراشیده شود، علائم گرافیکی باقی می مانند.

مواد کف اسنوبرد(Base Materials)

    کف ها از جنس P-Tex یا پلاستیک پلی اتیلن ساخته می شود. بسیاری از مواد اولیه کف دارای یک عدد هستند(برای مثال 2000 متخلخل). این عدد به وزن مولکولی پلی اتیلن اشاره دارد. هرچقدر این عدد بزرگتر باشد وزن مولکولی P-Tex بیشتر خواهد بود که نشان می دهد کف بهتر و با دوام تر است.

 کف اسنوبرد

دو نوع کف برای اسنوبرد وجود دارد: ساده و متخلخل

ساده (Extruded): در این نوع مواد اولیه کف ذوب می شوند و سپس به شکل مورد نظر بریده می شوند. کف های ساده از نظر ساخت و نگهداری ارزان قیمت، اما دارای دوام کمتر و کندتر هستند. این نوع کف صاف تر و دارای خلل و فرج کمتری است که در نتیجه واکس کمتری را به خود جذب می کند، اما اگر کف واکس نخورده باقی بماند، عملکرد کلی تحت تأثیر چندانی قرار نمی گیرد.

متخلخل (Sintered): در این نوع مواد اولیه کف به پودر تبدیل می شود،گرما می بیند، فشرده می شود و به شکل های گوناگون بریده می شود. کف های متخلخل از نظر ساخت گرانتر هستند، اما دوام و سرعت بالاتری دارند. کف های متخلخل دارای خلل و خرج فراوان هستند و واکس را به خوبی جذب می کنند، اما اگر واکس نخورند عملکرد آن ها کاهش می یابد و تعمیر آن ها مشکل است.

لبه های اسنوبرد(Edges)

     لبه های اسنوبرد از فولاد یا فولاد ضد زنگ ساخته می شوند و با بست های T شکل به اسنوبرد متصل می گردند که بین لایه کامپوزیتی زیرین و کف قرار می گیرد. دو نوع لبه وجود دارد: لبه کامل، لبه جزئی

لبه کامل(Full Wrap): در لبه هایی که به صورت کامل پوشیده شده اند یک لبه دور تا دوراسنوبرد می گردد. این مقاوم ترین نوع لبه برای اسنوبرد است، با این وجود اگر آسیب شدید ببیند، تعمیر آن مشکل خواهد بود.

لبه کناری(Partial Wrap): در لبه هایی که پوشش کناری دارند لبه ها تنها در کناره های اسنوبرد وجود دارند. به دلیل استفاده کمتر از فلز در این نوع اسنوبرد،اسنوبرد در قسمت سر سبک تر شده و چرخش آن آسان تر است. با این وجود در بخش هایی که اسنوبرد لبه ندارد، آسیب پذیر است. در برخی اسنوبرد ها به نظر می رسد که لبه ها در اطراف سر نیز قرار گرفته اند اما این بخش ها از فلزات دیگری مانند آلومینیوم ساخته شده اند. این امر باعث می شود که سر و انتها مقاوم تر شوند و در عین حال وزن زیادی به اسنوبرد اضافه نشود، اما چون در بقیه طول اسنوبرد، فلز اصلی وجود ندارد، مقاومت لبه های کامل را ندارند.

 لبه اسنوبرد

بست های فلزی اسنوبرد (Metal Inserts)

     بست های فلزی بست هایی از جنس فولاد ضد زنگ است که بر روی اسنوبرد برای سوراخ فیکس ها قرار دارند. بدیهی است، از آنجایی که تمام نیرویی که اسنوبرد سوار بر روی اسنوبرد وارد می کند به این بست ها انتقال می یابد، باید به خوبی به هسته اسنوبرد متصل باشند.

رزین اسنوبرد(Resin)

     همه بخش های اسنوبرد به وسیله رزین (رزین اپوکسی)، به یکدیگر متصل می شوند. بسیار مهم است که نوع و مقدار رزین درست باشد، زیرا می تواند بر مقاومت، وزن و انعطاف اسنوبرد تأثیر بگذارد. در بعضی موارد اسنوبرد ورقه ورقه می شود که در این صورت لایه های مختلف شروع به جدا شدن از یکدیگر می کنند. دلیل این اتفاق این است که رزین لایه های اسنوبرد را در زمان ساخت به خوبی به هم متصل نکرده است.

واکس اسنوبرد(wax)

     واکس در کف اسنوبرد مورد استفاده قرار می گیرد که باعث کاهش اصطکاک با برف و حرکت سریع تر آن می شود. مهمترین ویژگی های واکس عبارتند از: کاهش ضریب اصطکاک بین سر اسنوبرد و برف تا حد ممکن، مقاومت زیاد تا حدی که بلورهای برف نتوانند به واکس نفوذ کنند و باعث گرفتگی کف شود و مقاومت در برابر جذب آب.

انواع واکس اسنوبورد

دو نوع واکس وجود دارد: واکس های هیدروکربنی و واکس های فلوروکربنی.

     ماده اولیه واکس های هیدروکربنی پارافین است و رایج ترین نوع واکس محسوب می شوند. این نوع واکس تا حد ممکن در کف های P-Tex نفوذ می کند و زمانی که با اتوی واکس گرم شوند، بیشترین ماندگاری را دارند. تفاوت واکس های فلوروکربنی با واکس های هیدروکربنی در این است که این واکس ها از مولکول های کربن با اتم فلوئور با بار منفی ساخته شده اند که با اتم های هیدروژن خنثی در واکس های هیدروکربنی متفاوت هستند. این نوع واکس به دلیل جذب آب کم، باعث کاهش اصطکاک و افزایش سرعت می شود. واکس های فلوروکربنی به صورت کلی فقط برای مسابقه دهندگان استفاده می شود، زیرا گران هستند و استفاده از آن ها نیازمند آماده سازی است. معمولاً اسنوبرد ابتدا به وسیله واکس هیدروکربنی واکس زده می شود و سپس اگر واکس فلوروکربنی استفاده شود، بر روی آن استعمال می شود.

واکس های حرارتی اسنوبرد(Temperature Waxes)

     واکس ها برای استفاده در دماهای گوناگون برف ساخته شده اند. واکس های حرارتی زیادی ساخته شده اند که در تمامی شرایط کار می کنند اما در واقع تنها برای دماهای متوسط مناسب هستند. تفاوت اصلی بین واکس ها برای دماهای مختلف میزان سختی آن ها است. یک واکس سخت تر اصطکاک بیشتری ایجاد می کند، بنابراین نرم ترین نوع واکس مورد استفاده قرار می گیرد. اما با این وجود واکس باید سخت تر از برف باشد تا از گرفتگی کف بر روی برف و افزایش اصطکاک جلوگیری کند. برف های سردتر، سخت تر هستند و به واکس سخت تری نیاز است، در حالی که برف های گرم تر، نرم و مرطوب تر هستند و به واکسی نرم تر با مواد افزودنی آبگریز بیشتری نیاز است تا آب را جذب نکنند.

برای اسنوبرد سواران متوسط واکس حرارتی برای همه دماها بهترین عملکرد را دارد و حرکتی سریع را برای آن ها در همه شرایط مهیا می کند.

خواص ضد استاتیک (Anti-Static Properties)

     زمانی که کف روی برف حرکت می کند، تغییرات استاتیکی ایجاد می شود که باعث افزایش اصطکاک می شود. افزودن گرافیت به واکس این تغییرات را از زیر کف خارج می کند و خواص ضد استاتیکی بهتری ایجاد می کند. این امر باعث کاهش تغییرات استاتیکی بین کف و برف می شود و در نتیجه اصطکاک حاصل از الکترسیته ساکن را کاهش می دهد.

منبع سایت : mechanic of sport

ساختار اسنوبرد

Read 713 times
Last modified on 15 اسفند 1394

ارتباط با ما

تلفن : 26152681(21) 98+

فکس : 22298763(21) 98+

E-mail: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

FFFF 411111 aparat

برترین عکس های ماه