شناخت چوب اسکی

1.معرفی چوب اسکی

Rate this item
(0 votes)

     انواع متفاوتی از چوب اسکی جهت انجام اسکی های مختلف وجود دارد. برای فهم بهتر دلیل آن ابتدا نیاز است که درک اولیه ای از چگونگی کار چوب اسکی داشته باشیم. نکات زیادی در رابطه با چوب اسکی وجود دارد که افراد از آن بی خبر هستند و این نکات می توانند تأثیر به سزایی در نحوه اسکی کردن شما بگذارند. در ذیل توضیحاتی در مورد کار هر یک از اجزای چوب اسکی همراه با نحوه ارتباط هر یک از این اجزا با یکدیگر وجود دارد تا چوب اسکی مناسب برای هر نوع اسکی را بشناسیم.

 چوب اسکی

کف (The base)

     کف بخشی از زیر چوب اسکی است که در تماس با برف قرار دارد. معمولاً در زمان خرید چوب اسکی به کف آن توجه زیادی نمی شود، با این وجود بخش بسیار مهمی از چوب اسکی محسوب می شود.

 کف چوب اسکی

     به منظور حفظ و نگهداری مطلوب از چوب اسکی و حرکت آسان آن روی برف، از واکس های مخصوصی در کف استفاده می شود. به همین منظور این واکس را با استفاده از اتویی مخصوص به کف چوب اسکی می مالند. با این حال واکس های دیگری هم وجود دارند که به صورت سرد استفاده می شوند که تأثیر کم تری دارند. واکس زدن خوب کف چوب اسکی مهم ترین امر برای حفظ سرعت و کیفیت چوب اسکی است. برای درجه حرارت های مختلف برف واکس های گوناگونی وجود دارد، با این وجود برخی از آن ها دارای مواد افزودنی مختلفی هستند. این موارد با جزئیات بیشتری در بخش ساختار چوب اسکی پوشش داده شده اند. کف چوب اسکی از P-Tex ساخته شده است که از جنس پلاستیک پلی اتیلن است و در انواع مختلفی وجود دارد. انواع مختلفی از P-Tex وجود دارد که به صورت ساده و متخلخل و دارای افزودنی های مختلفی هستند که می توانند مورد استفاده قرار بگیرند. این امر باعث ایجاد شدن کف های گوناگون با ویژگی های مختلف می شود که می تواند آن ها را سریع تر، مقاوم تر و با قابلیت حفظ بیشتر واکس کند. گونه های مختلف کف و خواص آن ها با جزئیات بیشتر در بخش ساختار چوب اسکی آورده شده است.

     برای جمع بندی می توان گفت کف های متخلخل بهتر ازکف های ساده هستند، چرا که با دوام تر و سریع تر هستند و بهتر می توانند واکس را در خود نگه دارند، اما در عین حال گران تر هستند و تعمیر آن ها سخت تر است. بهترین نوع کف، هیبریدهای متخلخل هستند که گرافیت و مواد دیگری در خود دارند که واکس را بهتر در خود نگه می دارند و حتی سریع تر نیز هستند.

همواره نوعی چوب اسکی با رنگ مشکی تیره وجود دارد که معمولاً برای اسکی های مسابقه ای هستند.

 کف چوب اسکی

     کف چوب اسکی ممکن است در صورت رفتن روی اجسام سخت مانند سنگ خراشیده شود.در حالت عمومی واکس زدن تاثیر چندانی در میزان خراشیده شدن چوب اسکی ندارد. با این وجود اگر خراش های بزرگی ایجاد شده باشد، بهترین حالت زمانی است که این خراش ها در طول چوب اسکی باشند و نزدیک لبه ها نباشند.

     زمانی که یک چوب اسکی به درستی استفاده شده باشد و خراش هایی در کف آن به وجود آمده باشد، معمولاً برای حفظ و نگهداری آن، کف چوب اسکی را سنباده می کشند (sand blust). این کار باعث برداشته شدن یک لایه از کف و زیر لبه ها می شود تا کف و لبه ها دوباره نرم و صاف شوند. زمانی که کف، سنباده زده می شود، شیارهای خفیفی در طول چوب اسکی باقی می ماند.

     براساس اینکه این شیار ها چقدر عمیق و دور از هم باشند، چوب اسکی را برای شرایط مختلف برف مناسب تر می کنند. به طور کلی هرچقدر که این شیارها عمیق تر و دورتر از هم باشند در برف های مرطوب تر مناسب تر خواهد بود. با این وجود بسیاری از اسکی بازان از چوب اسکی خود در شرایط مختلف استفاده می کنند و تقریباً بی خبر از تفاوتی هستند که کف آن ها می تواند ایجاد کند.

 جنس کف چوب اسکی

     به نوارهای فلزی اطراف چوب اسکی گفته می شود. لبه ها بسیار مهم هستند و می توانند تأثیر به سزایی در اجرای اسکی داشته باشند. موارد زیادی بر لبه ها و نحوه کار آن ها تأثیر می گذارند؛ مانند شعاع پیچ، زاویه لبه، تیزی و سختی (سختی در بخش مرتبط با خودش توضیح داده شده است). ابتدا نگاهی به شعاع پیچ می اندازیم.

 لبه چوب اسکی

شعاع پیچ (Sidecut Radius)

     اگر به یک چوب اسکی نگاه کنید در می یابید که سر و انتهای آن از قسمت میانی پهن تر هستند. این امر به این دلیل است که لبه ها طوری شکل داده شده اند که در اطراف چوب اسکی به صورت منحنی باشند. اگر چوب اسکی بر روی یک لبه کج شود، این انحنا کمک می کند که چوب اسکی در یک مسیر دایره ای شکل هدایت شود. شکل منحنی در لبه چوب اسکی برش سطحی گفته می شود که شعاع آن (شعاع پیچ) توسط شعاع مؤثر منحنی تعیین می شود. شعاع پیچ یا (R) معمولاً در روی چوب اسکی با واحد متر نوشته شده است. چوب اسکی با شعاع پیچ کوچک تر، پیچ های کوچک تری را در هنگام برش (Carving) ایجاد می کند، در حالی که چوب اسکی با شعاع پیچ بزرگ تر گردش های بزرگ تری را ایجاد می کند. شعاع چوب اسکی تا حد زیادی متفاوت است و بستگی به نوع اسکی دارد. با این حال شعاع پیچ شعاعی نیست که چوب اسکی در موقع برش (Carving) تحت آن می چرخد و در واقع نزدیک به حداکثر شعاعی است که برش (Carving) می تواند داشته باشد. هرچه قدر که چوب اسکی بیشتر به سمت داخل پیچ خم شود، شعاع تماس لبه با برف کوچک تر می شود و برش (Carving) کوچک تر خواهد شد.

 شعاع پیچش

راهنمایی برای شعاع پیچ و نوع اسکی در زیر آورده شده است:

 

شعاع(R) نوع اسکی توضیحات

12-10متر

مارپیچ کوچک

این نوع چوب اسکی گردش های کوچک و پرتکاپوتری را در زمان برش (Carving) ایجاد می کند و برای پیچ زدن در مسابقات مارپیچ کوچک مناسب است.

 

20-14متر

چند کاره

نمایشی

مبتدیان

برف پودری

بیشتر چوب اسکی های موجود در بازار شعاعی در این حدود دارند. این چوب اسکی ها به صورت کلی در سرعت های بالا نسبت به چوب اسکی های مارپیچ کوچک دارای ثبات بیشتر هستند و برای پیست های عمومی با سرعتی که اکثر افراد با آن حرکت می کنند، مناسب است.

 

 

30-20متر

 

مارپیچ بزرگ

برف پودری

می توان با چوب اسکی های مارپیچ بزرگ پیچ های بزرگ تری زد و در سرعت های بالا عملکرد بهتری دارند. این نوع چوب اسکی برای پیچ های بزرگ تر و حرکت با سرعت های بالاتر از حد معمول مناسب تر است. اسکی سبک نمایشی و برف پودری نیز می تواند شعاعی در این حدود داشته باشد، زیرا نیاز به برش (Carving) تند و سریع ندارند و سرعتشان کم تر از مارپیچ بزرگ است.
بیش از 30متر

سوپرG

سرعت

این چوب اسکی ها تنها برای مسابقه دهندگان استفاده می شود که نیازمند سرعت بالا هستند و برای اکثر پیست ها خطرناک است.

 

     در طول چندین سال گذشته برخی تولید کنندگان چوب اسکی هایی ساخته اند که شعاع پیچ آن ها در زمان اسکی کردن تغییر می کند. این ایده اسکی باز را قادر می سازد که با حرکت خود به سمت جلو و عقب چوب اسکی این شعاع پیچ را تغییر دهد. با اینکه بسیاری از اسکی بازان با کارایی و نتایج این رویکرد متعاقد نشده اند، اما این فناوری به اندازه کافی محبوبیت پیدا کرده است تا راه خود را به خط تولید برخی تولیدکنندگان باز کند.

تیزی (Sharpness)

     میزان تیزی لبه های چوب اسکی تفاوت زیادی در میزان برش چوب اسکی درون برف دارد. لبه هایی که تیز و صاف هستند، مقاومت کمتری ایجاد می کنند، بهتر برف را برش می دهند و کنترل بیشتری بر لبه ها ایجاد می کنند.

 تیزی چوب اسکی

زاویه لبه (Edge Angle)

     میزان تیزی لبه ها و زاویه آن نسبت به خط عمود تفاوت زیادی ایجاد می کند. بسیاری از انواع چوب اسکی زاویه لبه ای بین 90 و 88 درجه دارند. در حالی که چوب اسکی های مسابقه زاویه لبه ای برابر با 87 درجه دارند. اگر چه چوب اسکی های مورد استفاده در مسابقات رقابتی می توانند زاویه لبه کمتر از این هم داشته باشند. همان طور که در شکل نشان داده شده است، تفاوت زیادی بین این زاویه ها نیست به خصوص با توجه به اینکه قطر لبه تنها چند میلیمتر است. اما همین تفاوت های کم در زاویه می تواند تأثیرات قابل توجهی داشته باشد.

 زاویه لبه چوب اسکی

     زوایای کم تر در لبه ها در همه چوب اسکی ها کارایی ندارد. برای استفاده از تیزی لبه علاوه بر مهارت بالا، نیاز به سختی بیشتر چوب اسکی داریم، در غیر این صورت چوب اسکی شروع به پرش بر روی برف می کند و در این حالت کنترل آن مشکل تر می شود.

     زاویه لبه نسبت به خط عمود تنها زاویه ای نیست که امکان تغییر دادن آن وجود دارد، بلکه زاویه لبه نسبت به خط افق نیز می تواند تغییر کند. تغییر دادن این زاویه چندان معمول نیست، اما با تغییر آن می توان مشخصات چوب اسکی را به منظور جلوگیری از گیرکردن لبه ها درون برف زمانی که احتیاجی به این امر نیست، تغییر داد. برای تنظیم زاویه لبه نسبت به خط افق، آن را معمولاً بین 5/ 0تا 3 درجه قرار می دهند.

 زاویه لبه چوب اسکی

سختی (Stiffness)

     معمولاً هرچه سختی چوب اسکی بیشتر باشد، واکنش آن و قرارگیری لبه در برف فشرده بهتر و کنترل در سرعت های بالا بیشتر می شود. همه این ها بسیار خوب به نظر می رسند، اما هرچه چوب اسکی سختی بیشتری داشته باشد، نیاز به مهارت بیشتری دارد و خطاها باید به نسبت کم تر باشند به همین خاطر اکثر افراد چنین چوبی را نمی پسندند.

 سختی چوب اسکی

     بنابراین با اینکه یک چوب اسکی سخت به شما اجازه فشار و برش (Carving) بیشتری نسبت به آنچه که تا به حال تصور کرده اید می دهد، اما می تواند شما را قبل از اینکه بفهمید چه اشتباهی مرتکب شده اید به زمین بزند. پس سختی چوب اسکی شما باید با سطح توانایی خود و نوعی از اسکی که می خواهید انجام دهید، تناسب داشته باشد.

     برای تشریح چگونگی ایجاد شدن این تفاوت ها توسط سختی، بهتر است بگوییم، زمانی که چوب اسکی حرکت می کند به تعداد زیادی از توده های برفی کوچک یا تغییرات زاویه شیب برخورد می کند. اگر چوب اسکی انعطاف پذیر باشد، این برجستگی های کوچک باعث می شود سر و انتهای چوب اسکی از سطح برف به بیرون پرتاب شوند و به صورت لحظه ای لبه های این قسمت ها آزاد می شود و در سرعت های بالا حتی موجب تکان خوردن کلی چوب اسکی می شود. در یک چوب اسکی سخت، سر چوب اسکی با فشار بیشتری وارد برف می شود، در نتیجه سر و انتها چوب اسکی کم تر از درون برف به بیرون پرتاب می شوند و حتی زمانی که تماس خود را با برف از دست می دهند، سر و انتها سریع تر و محکم تر به داخل برف برمی گردند. در نتیجه یک چوب اسکی سخت کنترل لبه بهتر و کنترل کلی بهتری را در سرعت های بالا ایجاد می کند. مسئله زمانی است که شما به مشکل بر می خورید و نیاز به آزاد کردن لبه ها برای بهبود شرایط دارید؛ در این زمان لبه ها به راحتی آزاد نمی شوند و این یعنی شما نمی توانید وضعیت خود را بهبود ببخشید. چوب اسکی سبک نمایشی باید تقریباً نرم باشد، زیرا نیاز است که از اشتباهات چشم پوشی کند، در فرودهای خطرناک شما از مشکل برهاند و انعطاف آن، انجام ترفندها را آسان تر کند.

     چوب اسکی مسابقات چون برای سرعت های بالا مورد استفاده قرار می گیرند، باید سختی بالایی داشته باشند و بایستی بیشترین تماس را با برف داشته و به کوچک ترین عمل ما سریعا پاسخ دهند (Responsive). به طور کلی، افراد مبتدی بیشتر از چوب اسکی های انعطاف پذیر استفاده می کنند، زیرا این افراد آمادگی لازم برای واکنش چوب اسکی های سخت را ندارند و نیاز به فرصتی برای اصلاح اشتباهات خود را دارند. اسکی بازان با توانایی متوسط به چوب اسکی با سختی متوسط نیاز دارند، زیرا تمایل دارند که چوبی داشته باشند که بتوانند با آن لحظات خوبی را سپری کنند، اما استفاده و کنترل آن ها نیز ساده باشد. سختی پیچشی (Torsional Stiffness) نیز برای چوب اسکی بسیار مهم است. زیرا اگر لبه های چوب اسکی بچرخند، فشار با نیروی کافی به برف وارد نمی شود. این امر تأثیری شبیه تأثیر سختی چوب اسکی دارد، زیرا اگر سختی پیچشی چوب اسکی بیشتر شود، جای کمتری برای اشتباه وجود دارد و بیشتر برای مسابقه استفاده می شود.

چوب اسکی ها اغلب در سر، انعطاف پذیرتر از انتها هستند. این امر چوب اسکی را قادر می سازد تا در هنگام رفتن روی برجستگی ها و تغییرات شیب، بهتر خم شود.

     برخی چوب اسکی های جدید که به بازار آمده اند، امکاناتی دارند که به وسیله آن ها می توان سختی چوب اسکی را تغییر داد و این بدین معناست که سختی چوب اسکی می تواند با زمینی که شما در حال اسکی در آن هستید، تناسب پیدا کند. زمان مشخص خواهد کرد که این مکانیزم های تنظیم کننده تا چه حد اثرگذار هستند و چه میزان محبوب خواهند شد.

تحدب (Camber)

     تحدب شکلی است که یک چوب اسکی به صورت عمودی در امتداد طول خود دارد. بسیاری از چوب اسکی ها منحنی هستند، بنابراین فضای زیر فیکس ها (Bindings) زمانی که وزنی روی چوب اسکی نیست تا سطح برف فاصله ای دارد که به آن تحدب می گویند. این شکل بدین صورت عمل می کند که وقتی وزن بر روی چوب اسکی وارد می شود، به دلیل انعطاف آن تمام طول چوب اسکی روی برف فشار داده می شود و این امر باعث می شود که شما کنترل بیشتری بر لبه ها داشته باشید. میزان تحدب یک چوب اسکی عبارت است از ارتفاع وسط چوب اسکی از یک سطح صاف زمانی که وزنی بر روی آن قرار ندارد.

 تحدب چوب اسکی

     همانند گیرایی لبه، تحدب یک چوب اسکی نیز می تواند بر میزان تحرک چوب اسکی را در زمان استفاده تاثیر بگذارد. بنابراین میزان سختی نقش مهمی در اینجا بازی می کند. شکل تحدب چیزی است که به وسیله آن می توان با کل طول چوب اسکی به برف فشار آورد، اما میزان این فشار به وسیله درجه سختی تعیین می شود. بنابراین میزان تحرک و گیرایی لبه به تحدب و سختی چوب اسکی بستگی دارد.

بسیاری از چوب اسکی هایی که جدیدا به بازار آمده اند به صورت مقعر (Rocker) یا شکل های دیگر هستند که مناسب برف پودری و سبک نمایشی هستند.

      این امر در تقابل با طراحی سنتی چوب اسکی است، اما این تقعر موجب شناوری بهتر در برف پودری می شود و همین طور در پارک برفی امکان انجام حرکات نمایشی بهتری دارد. این طراحی جدید با اقبال زیادی مواجه شده است. این اشکال متفاوت مورد استفاده در صفحه تحدب های چوب اسکی توضیح داده شده است.

عرض (Width)

     عرض چوب اسکی می تواند در میزان شناوری آن بر روی برف پودری و مقدار فشار وارد بر لبه ها تأثیر بگذارد. اگر چوب اسکی عرض زیادی داشته باشد، مساحت کف افزایش می یابد که در نتیجه باعث کاهش فشار بر برف زیر آن می شود و باعث شناوری بهتر چوب اسکی روی برف پودری می شود. به همین دلیل چوب اسکی های برف پودری اغلب بسیار عریض هستند. با این وجود عرض چوب اسکی بر میزان فشار بر لبه ها تأثیر می گذارد که در مورد چوب اسکی عریض تر ایجاد فشار بر لبه ها سخت تر است. بنابراین چوب اسکی مسابقه و چوب اسکی مورد استفاده در پیست های یخ زده که فشار بر لبه ها در آن ها بسیار مهم است، معمولاً باریک هستند. تولید کنندگان اکنون تمایل دارند که چوب اسکی های چند کاره را مقداری عریض تر بسازند تا در برف پودری بهتر حرکت کند؛ اما نه آنقدر عریض، که بر توانایی کنترل در شرایط یخی تأثیر گذاشته و کنترل آن را تا حد زیادی کاهش دهد. عرض چوب اسکی با سه مقدار مشخص می شود، عرض سر چوب اسکی، عرض کمر چوب اسکی، عرض انتهای چوب اسکی که معمولاً در جایی روی چوب اسکی نوشته شده است.

 عرض چوب اسکی

طول (Length)

     طول چوب اسکی نیز تفاوت هایی ایجاد می کند. چوب اسکی های بلندتر به طور کلی کنترل بهتری در سرعت های بالا داشته و لبه آن ها گیرایی بیشتری در برف ایجاد می کنند، اما پیچ با آن ها سخت تر است. زیرا اینرسی پیچی بیشتری دارند. طول چوب اسکی همچنین تفاوت هایی در برف پودری ایجاد می کند؛ یعنی با افزایش طول مساحت کف افزایش یافته که باعث می شود چوب اسکی شناوری بهتری روی برف پودری داشته باشد. بنابراین طول چوب اسکی باید با میزان سرعت اسکی باز، سرعت و تعداد پیچ ها و میزان تمایل به اسکی در برف پودری و همچنین با قد و وزن اسکی باز هماهنگی داشته باشد (افراد قد بلندتر و سنگین وزن تر نیازمند چوب اسکی های بلندتر هستند).

 طول چوب اسکی

وزن (Weight)

    چوب اسکی های سنگین سخت تر تکان داده می شوند، اما فشار بیشتری به برف وارد می کنند (بهتر به برف می چسبند) و کم تر به بیرون جهش می کنند که این امر باعث کنترل بیشتری بر لبه ها می شود. به همین دلیل بیشتر چوب اسکی های مسابقه نسبتاً سنگین هستند. چوب اسکی مبتدیان و چوب اسکی سبک نمایشی به دلیل نیاز به تحرک زیاد باید سبک تر باشد. با این وجود بسیاری از چوب اسکی ها که چند کاره (Allround) هستند نه خیلی سبک هستند و نه خیلی سنگین.

صفحه اتصال (Riser Plates/Race Plates)

    صفحات اتصال، صفحاتی هستند که در روی چوب اسکی قرار دارند و فیکس ها (Bindings) روی آن قرار می گیرند. این صفحات باعث قرارگیری فیکس ها بالاتر از چوب اسکی شده و فاصله پوتین اسکی از چوب اسکی را افزایش می دهد. بسیاری از چوب اسکی ها صفحه اتصال ندارند ولی بیشتر چوب اسکی های مسابقه و چوب اسکی های پیست صفحه اتصال دارند، زیرا این صفحه باعث افزایش فشار بر لبه ها می شود و در مسابقات سرعت که در پیچش های آن اسکی باز بیش از حد خم می شود (Leant over turns)، مانع از کشیده شدن پوتین های اسکی بر روی برف می شود. از این رو معمولاً برای شرایط یخی که فشار لبه ها اهمیت دارد، در روی چوب اسکی صفحه اتصال نصب می کنند.

 صفحه اتصال

سر چوب اسکی (Ski Tips)

     در همه چوب اسکی ها سر جلویی انحنایی به سمت بالا دارد که در نتیجه چوب اسکی می تواند به بالای برجستگی ها برود و تغییرات شیب را کنترل کند. بیشتر چوب اسکی ها دارای پهنای بیشتری در جلو و پهنای کم تری در انتها هستند. با این وجود چوب اسکی سبک نمایشی و بسیاری از چوب اسکی های برف پودری برای اسکی به عقب طراحی شده اند و به همین دلیل پهنای زیادی نیز در عقب دارند. سرها در واقع از نقطه تماس چوب اسکی با برف تا نوک آن را شامل می شوند و از این بخش از لبه برای پیچ استفاده نمی شود.

 سر چوب اسکی

     سر برخی از چوب اسکی های مسابقه با بسیاری از چوب اسکی ها تفاوت دارد. در برخی چوب اسکی های مارپیچ کوچک سر ها دارای شکل متقارن هستند (چپ و راست دارند). بنابراین اگر چوب اسکی مستقیماً به درون دیرک یک دروازه برخورد کند، شانس بیشتری وجود دارد که دیرک به اطراف چوب اسکی ها منحرف شود. برخی دیگر از چوب اسکی های مسابقه در سر سوراخ دارند که باعث کاهش وزن و سادگی پیچ آن ها می شود و از طریق ایجاد جریان هوا باعث کاهش وزن و سادگی پیچش آنها می شود. به طور کلی سر چوب اسکی، بخش تعیین کننده ای نیست، با این وجود بلندتر و پهن تر بودن سر چوب اسکی به شناوری بهتر چوب روی برف پودری کمک می کند.

محافظ سر (Tip Protectors)

     چوب اسکی ها معمولاً یک قسمت پلاستیکی در قسمت انتها دارند، تا زمانی که چوب اسکی به دیوار تکیه داده شد، هم از دیوار و هم از چوب اسکی محافظ کند. بسیاری از چوب اسکی ها در قسمت سر نیز محافظ دارند، این محافظ مانع از خراشیدگی چوب اسکی در زمان برخورد با سایر اجسام می شود.

 محافظ سر

ابعاد چوب اسکی (Ski Dimensions)

شکل زیر اندازه های معمول یک چوب اسکی را نشان می دهد.

 ابعاد چوب اسکی

انواع چوب اسکی

در ذیل به بررسی برخی از انواع چوب اسکی ها با توضیحات ابعاد و ویژگی ها و تفاوت های آن ها می پردازیم.

چوب اسکی چند کاره (Allround Skis/Allmountain Skis)

     یکی رایج ترین انواع چوب اسکی است که برای انواع اسکی کردن مناسب است. آن ها معمولاً شعاع پیچی معادل 16 تا 20 متر و سختی متوسط، عرض متوسط و حتی طول متوسط در مقایسه با سایر انواع چوب اسکی ها دارند. این نوع چوب اسکی برای اسکی بازان با توانایی متوسط بسیار مناسب است. چوب اسکی های چند کاره مزیت خاصی نسبت چوب اسکی های تخصصی ندارند؛ برای مثال یک چوب اسکی چند کاره در روی پیست نسبت به چوب اسکی تخصصی پیست، عملکرد ضعیف تری دارد، اما اگر شما نیاز به یک جفت چوب اسکی دارید که قادر به انجام هر نوع اسکی باشد، این نوع چوب اسکی معمولاً چیزی است که شما در نهایت بدان نیاز دارید.

چوب اسکی مبتدیان (Beginner Skis)

     چوب اسکی مبتدیان معمولاً کوتاه تر، سبک تر و انعطاف پذیرتر است. کوتاه بودن و سبک بودن باعث می شود که راحت تر بتوان آن ها را حرکت داد، در عین حال انعطاف پذیری آن مبتدیان را قادر می سازد که راحت تر اشتباهاتشان را تصحیح کنند. شعاع پیچ آن ها می تواند مختلف باشد، اما معمولاً بین 16 متر یا بیشتر است. چون مبتدیان فشار زیادی به لبه های چوب اسکی نمی آورند، پس نیازی نیست که لبه های این چوب اسکی ها بسیار تیز باشند.

چوب اسکی مارپیچ کوچک (Slalom Race Skis)

     چوب اسکی های مارپیچ کوچک، کوتاه، سخت و سنگین با شعاع پیچی در حدود 12 متر هستند. کوتاهی آن ها باعث می شود که راحت تر بچرخند، در عین حال سختی و وزن آن ها باعث می شود که سخت تر در برف فرو بروند. این چوب اسکی ها برای مارپیچ کوچک استفاده می شوند.

چوب اسکی سبک نمایشی (Freestyle Skis)

     چوب اسکی های سبک نمایشی برای استفاده در پارک برفی در نظر گرفته می شوند که برای پرش با پیچ، سرخوردن بر روی نرده ها و جعبه ها و اصابت با موانع مورد استفاده قرار می گیرند. آن ها معمولاً سر و انتهای پهن و معمولا هم اندازه ای دارند، بنابراین می توانند هم به سمت جلو و هم به سمت عقب به خوبی حرکت کنند. معمولا این نوع چوب اسکی های دو سر (Twin Tip) تقریباً سبک و کوتاه هستند، در نتیجه پیچ با آن ها آسان است. به دلیل منعطف بودن آن ها، اگر در زمان فرود اسکی باز، اشتباهی رخ دهد، امکان تصحیح آن به راحتی وجود دارد. شعاع پیچ آن ها معمولا 18متر است. بسیاری از چوب اسکی های سبک نمایشی مدرن از تقعر و تحدب به صورت همزمان در طراحی خود استفاده می کنند.

چوب اسکی برف پودری (Powder Skis)

     چوب اسکی های برف پودری برای اسکی خارج از پیست طراحی شده اند و معمولاً پهن و بلند هستند، بنابراین کف بزرگی دارند که آن ها را قادر می کند که بر روی برف نرم به خوبی شناور شوند. این نوع چوب اسکی ها معمولاً شعاع پیچ بزرگی دارند که این شعاع کاربرد چندانی در برف پودری ندارد و چیزی که باعث خم شدن و پیچ های کوچک چوب اسکی می شود، انعطاف پذیری آن است، اگرچه انعطاف آن ها در بین چوب اسکی ها، مختلف است. چوب اسکی ها انواع زیادی از تقعر و تحدب دارند که شکل آن ها بستگی به نوع استفاده از چوب اسکی دارد.

چوب اسکی مارپیچ بزرگ (Giant Slalom Skis)

     چوب اسکی های مارپیچ بزرگ، چوب اسکی های مسابقه هستند که به منظور مسابقات مارپیچ بزرگ از آن ها استفاده می شود. این نوع چوب اسکی ها، سخت، سنگین، تقریباً بلند و معمولاً با شعاع پیچی بین 20 تا 30 متر هستند. همه این موارد باعث می شود که این چوب اسکی ها برای سرعت های بسیار بالا و حرکات سریع و تند با توجه به دید و فضای در دسترس، مورد استفاده قرار گیرد. بیشتر افرادی که این نوع چوب اسکی را دارند، اسکی بازان حرفه ای و آموزش دیده هستند.

چوب اسکی سرعت (Downhill Skis)

    این نوع چوب اسکی برای مسابقات جام جهانی سرعت هستند و تنها برای مسابقه به کار می روند. این نوع چوب اسکی ها بلند (معمولاً بیش از 2 متر)، سخت، سنگین با شعاع پیچ بزرگ هستند. آن ها برای پیچ های بزرگ با سرعت بالا در برف های بسیار یخی طراحی شده اند. شما نمی توانید این نوع چوب اسکی را از فروشگاه خریداری کنید، زیرا که تنها برای مسابقه دهندگان است و به دلیل سرعت بالای مورد نیاز، در یک پیست کاملاً پاک و با دقت آماده شده مورد استفاده قرار می گیرد.

     اطلاعات اینجا برای اسکی آلپاین است. انواع غیر مرسوم تری نیز از اسکی وجود دارد که شامل اسکی تله مارک و صحرانوردی است. در بخش های آتی انواع دیگر اسکی در این سایت گذاشته می شود که افراد بتوانند با آن ها نیز آشنا شوند.

منبع سایت : mechanic of sport

معرفی چوب اسکی

Read 1288 times
Last modified on 22 اسفند 1394

ارتباط با ما

تلفن : 26152681(21) 98+

فکس : 22298763(21) 98+

E-mail: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

FFFF 411111 aparat

برترین عکس های ماه